Cmentarze Pomorza · odcinek 2

Wieżę zniszczyli własną ręką

We wrześniu 1939 roku polscy obrońcy Helu rozebrali wieżę swojego gotyckiego kościoła. Był zbyt dobrym punktem orientacyjnym dla niemieckiej artylerii. Kościół był ewangelicki — a parafia ewangelicka opuściła Hel rok wcześniej, wysiedlona dekretem. Wieżę więc zniszczyli ci, którzy do tego kościoła nie należeli — w obronie bastionu, który właśnie pozbawił się jego wiernych.
Czas czytania ~6 min

Kościół świętego Piotra i Pawła w Helu jest jedną z najstarszych budowli na Półwyspie Helskim. Ceglana bryła powstawała od XIV wieku, rozbudowywana w 1417 roku, wielokrotnie przebudowywana przez stulecia.1 Początkowo katolicki, od połowy XVI wieku ewangelicki — parafia ewangelicka działała w Helu nieprzerwanie od około 1525 roku.

W 1939 roku stał już jako budowla prawie bez parafii. Rok wcześniej, na mocy dekretu Prezydenta Mościckiego z 1936 roku o uznaniu Półwyspu Helskiego za rejon umocniony, ostatnich 440 ewangelickich mieszkańców Helu opuściło miasto.2 Niemcy, bo tak zakwalifikowano tutejszą ludność ewangelicką. Kościół zamieniono na magazyn aprowizacyjny. Wiernych nie było.

✦ ✦ ✦

Gdy we wrześniu 1939 roku Hel stał się jednym z ostatnich punktów oporu polskiej obrony Wybrzeża, wieża kościoła stała się problemem taktycznym. Była widoczna z daleka — charakterystyczny punkt orientacyjny, idealny do kalibracji artylerii. Komandor Włodzimierz Steyer wydał rozkaz jej rozbiórki.3

Wieżę rozebrali polscy żołnierze. Cel był prosty: odebrać Niemcom punkt celowniczy. Decyzja była polska — to nie Niemcy zniszczyli wieżę ewangelickiego kościoła w Helu. Zrobili to obrońcy, którzy trzymali twierdzę.

Wieżę rozebrali polscy żołnierze.
Kościół był ewangelicki.
Ostatni parafianin opuścił Hel rok wcześniej.

Hel skapitulował 2 października 1939 roku — jako jeden z ostatnich punktów oporu na Wybrzeżu.3 Długo po Oksywiu, długo po Gdańsku, długo po Westerplatte.

✦ ✦ ✦

Z kościoła bez wieży i bez parafian zrobiono magazyn przedsiębiorstwa połowowego „Arka". Budowla, której groziła rozbiórka, przetrwała. W latach 1958–1959 przeprowadzono renowację — i w 1959 roku otwarto tu pierwszą wystawę rybacką.4

Od 1 stycznia 1972 roku kościół świętego Piotra i Pawła w Helu jest siedzibą Muzeum Rybołówstwa — oddziału Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Wpisany do rejestru zabytków pod numerem 91 z 18 stycznia 1960 roku.1

Wieży nie odbudowano.

✦ ✦ ✦

W przedsionku muzeum stoi dzwon. Odlany w 1749 roku, specjalnie dla helskiego kościoła. Na płaszczu: plakietki ze świętym Piotrem i ukrzyżowaniem, linia fundatorów.5

To jedyny zachowany ruchomy zabytek z dawnego wyposażenia świątyni. Wszystko inne — ławki, organy, naczynia liturgiczne, paramenty — zniknęło. Dzwon przeżył dlatego, że był ciężki i trwały.

Parafia ewangelicka w Helu działała od około 1525 do 1945 roku — czterysta dwadzieścia lat.2 Dziś po ewangelickiej obecności w Helu zostały: ten dzwon, budynek, który jest muzeum, i cmentarz, na którym czytelne jeszcze są niektóre napisy. Oraz brak wieży — najwidoczniejsza pamiątka po wrześniu 1939.

✦ ✦ ✦

Kto był ostatnim pastorem ewangelickim w Helu — nie wiadomo z dostępnych źródeł internetowych.6 Ewangelicy wyjechali w 1938 roku; pastor zapewne wraz z nimi lub wcześniej. Może zostawił coś zapisanego. Może ktoś zapamiętał imię. Na razie jest tylko luka w kronice — jak brak wieży w sylwetce kościoła.

← wszystkie odcinki cyklu

Skąd to wiemyŹródła i uwagi

  1. Kościół św. Piotra i Pawła w Helu: ceglana gotycka budowla XIV w., rozbudowa 1417, ewangelicki od ok. poł. XVI w. Wpisany do rejestru zabytków nr 91 z 18.01.1960. Dziś Muzeum Rybołówstwa (oddział Narodowego Muzeum Morskiego). Źródło: Wikipedia PL „Kościół Świętych Piotra i Pawła w Helu"; dziedzictwo.ewangelicy.pl; zabytek.pl.
  2. Dekret Prezydenta Mościckiego z 21.08.1936 o uznaniu Półwyspu Helskiego za rejon umocniony → nakaz opuszczenia przez ludność niemiecką, zakończony 1938. Ostatnie 440 osób wysiedlono w 1938. Parafia ewangelicka działała ok. 1525–1945. Źródło: Wikipedia PL „Obrona Helu 1939". 🟡 Szczegóły wysiedlenia (dokładna liczba i daty) niepotwierdzone w dostępnej literaturze (po sprawdzeniu).
  3. Rozkaz rozbiórki wieży kościoła: komandor Włodzimierz Steyer — cel: pozbawić artylerii niemieckiej punktu orientacyjnego. Decyzja polska. Data tego rozkazu: źródła podają ogólnie „wrzesień 1939"; precyzyjna data nieustalona. KOREKTA: data „19 września 1939" powtarzana w niektórych źródłach jest BŁĘDNA — 19.09 to data upadku Oksywia (śmierć płk. Dąbka), nie zdarzenia helskiego. Hel skapitulował 2.10.1939. Sam fakt rozbiórki drewnianej wieży kościoła we wrześniu 1939, by nie służyła jako punkt orientacyjny dla artylerii nieprzyjaciela, za: Wikipedia PL „Obrona Helu 1939"; Helski Kompleks Muzealny (helmuzeum.pl) oraz portal gohel.pl. 🟡 Uwaga: karta zabytek.pl wzmiankuje rozbiórkę starszej wieży po burzy w 1863 — rozbieżność co do tego, którą wieżę (murowaną czy późniejszą drewnianą) i kiedy dokładnie rozebrano, pozostaje nierozstrzygnięta.
  4. Po wojnie kościół użytkowany jako magazyn „Arki". Renowacja 1958–1959. Pierwsza wystawa rybacka 1959 (niektóre źródła podają 1961 — rozbieżność formalna). Muzeum Rybołówstwa: powołane 1.01.1972, otwarte 6.05.1972. Źródło: gohel.pl/799-muzeum-rybolowstwa.html; Wikipedia PL „Muzeum Rybołówstwa w Helu".
  5. Dzwon z 1749 roku: odlany specjalnie do kościoła w Helu, jedyny zachowany ruchomy zabytek dawnego wyposażenia świątyni. Na płaszczu: plakietki ze św. Piotrem i ukrzyżowaniem, linia fundatorów. Źródło: hel-miasto.pl/t-atrakcje-kosciol.shtml. 🟡 Szczegóły ikonografii płaszcza dzwonu niepotwierdzone w dostępnej literaturze (po sprawdzeniu).
  6. Ostatni pastor ewangelicki w Helu: nieustalony w dostępnych źródłach online. Źródło do sięgnięcia: M. Kuklik, Z dziejów parafii ewangelickiej w Helu, Hel 2019 — monografia lokalna, niedostępna w sieci.