Janowice — niemiecki Groß Jannewitz, w źródłach polskich Janowiec — to stara osada, wzmiankowana już przy nadaniu sąsiedniego Rettkewitz około 1335–1341 roku.1 Wielki mistrz Winrich von Kniprode nadał wieś Janowitz w okręgu belgardzkim wraz z Kamelowem braciom Wirkosławowi i Jesce na prawie magdeburskim (1 stycznia 1354) — a więc staroosiadłym pomorskim szlachcicom. W 1398 roku rozdzielono Janowice Wielkie i Małe; w 1437 roku wieś liczyła trzydzieści łanów. Od tej rodziny — von Jannewitz — wzięła nazwę, a ona dzierżyła swoje gniazdo aż do końca XVII wieku. Później przeszło ono do feldmarszałka von Natzmera (zmarłego bezpotomnie w 1739 roku), potem do rodu von Czapski, a w 1799 roku do hrabiów von der Osten, którzy utworzyli tu majorat (1892) i utrzymali Janowice do 1945 roku.
Kościół wzmiankowano po raz pierwszy w 1400 roku; płacił wówczas biskupowi pół marki rocznie, należał więc do mniejszych parafii.2 Co ciekawe, jeszcze w 1583 roku figurował w spisach jako kościół katolicki — choć pastor wymieniony tu w 1569 roku, mimo że wyświęcony przez biskupa kujawskiego, musiał już być ewangelikiem, działał bowiem wcześniej jako luterański kaznodzieja gdzie indziej. Monografia Schultza nazywa go w jednym miejscu „Zetzmalka”, w innym — w spisie duchownych — „Mathias de Corona” (1569); zapis nazwiska w źródle jest niejednolity.
✦ ✦ ✦O trwałości tego kościoła zdecydował patronat.2 Panami Janowic byli „surowo ewangeliccy” — jak ich określono — panowie von Jannewitz. Gdy w 1644 roku ustał ewangelicki kościół w Białogardzie, jego rozproszeni wierni trzymali się również Janowic. Świątynia długo uchodziła za filię Garczegorza, ale już w 1784 roku była samodzielnym kościołem macierzystym. Wieś, która nie ustąpiła, stała się więc punktem zbornym dla wygnanych z sąsiedztwa i ośrodkiem własnej parafii — inaczej niż Białogarda, której kościół odebrano, i Garczegorze, które zwrócono katolikom.
Dzisiejszy kościół zbudowano w 1882 roku z cegły, w stylu neogotyckim.3 Przechował on jednak rzeczy znacznie starsze: nastawę ołtarzową z 1623 roku, z nazwiskami Janewitz i Natzmerin, oraz chrzcielnicę z 1629 roku, ufundowaną przez ród Pirch. Na ołtarzu i na kamieniu chrzcielnicy widnieją nazwiska tych samych szlacheckich rodów, których upór utrzymał kościół przy ewangelii. Sąsiednie Janowice Małe (Klein Jannewitz, dziś Janowiczki), oddzielone już w 1398 roku, były wsią chłopską należącą do parafii w Janowicach Wielkich.
✦ ✦ ✦Trzy sąsiednie wsie potoczyły się trzema różnymi torami.3 Białogardzie odebrano kościół i gmina się rozproszyła, Garczegorze kontrreformacja zwróciła katolikom, a Janowice obroniły się, bo za ich kościołem stali patroni, którzy nie chcieli ustąpić. Wieś, która nie ugięła się przed presją, stała się schronieniem dla rozproszonych i macierzą okolicznych ewangelików. Jej ołtarz z 1623 roku i chrzcielnica z 1629 — starsze niż dzisiejsze mury — wciąż noszą imiona rodów Jannewitz, Natzmer i Pirch, dzięki których uporowi kościół w Janowicach przez stulecia pozostał ewangelicki.