Co z Maryją?

Krótka odpowiedź

Luteranie szanują Maryję głęboko. Maryja jest „Theotokos” — Matką Bożą, „błogosławioną między niewiastami” (Łk 1,42). Ale NIE modlimy się do niej, NIE wzywamy jako pośredniczki, NIE uznajemy współodkupicielstwa.

Co z Niej zachowujemy

1. Magnificat — Łk 1,46-55. Luter napisał świetny komentarz do tego hymnu. „Wielbi dusza moja Pana” — pieśń Maryi to wzór luterańskiej pobożności.

2. Theotokos. Maryja jest naprawdę Matką Boga (bo Chrystus jest Bogiem). Stara, ortodoksyjna doktryna potwierdzona przez wszystkie luterańskie wyznania.

3. Wzór wiary. „Niech mi się stanie według słowa twego” (Łk 1,38) — to pierwsza chrześcijanka, model wszystkich wierzących.

4. Pamięć w kalendarzu — Święto Zwiastowania (25 marca), Nawiedzenie (2 lipca w niektórych kalendarzach), tradycyjnie też Wniebowzięcie (15 sierpnia) — w polskim luteranizmie zwykle pomijane.

Czego NIE zachowujemy

1. Niepokalanego Poczęcia (1854) — nie ma podstaw biblijnych.

2. Wniebowzięcia jako dogmatu (1950) — nie ma podstaw biblijnych. Tradycja dopuszczona, dogmat nie.

3. Modlitwy do Maryi. Bo Chrystus wystarczy (1 Tm 2,5).

4. Współodkupicielstwa — kontrowersyjny katolicki ruch teologiczny XX w. Luteranie traktują to jako bałamuctwo: jeden Odkupiciel, nie współudział.

5. Wieczyste dziewictwo Maryi (semper virgo) — Konfesja Augsburska oraz Formuła Zgody (Solid. Decl. VIII, §24) używają tytułu „Maria semper virgo” i „Boża Rodzicielka i Wieczna Dziewica”. Luteranizm konfesyjny TO POTWIERDZA — choć współcześnie wielu luteran tego nie podziela.

Luter o Maryi

Luter osobiście miał mocną pobożność maryjną — która z biegiem lat ustępowała chrystocentrycznej. Pisał: „Maryja chce być widziana taką, jaką naprawdę jest — pokorną sługą, której zawdzięczamy ucieleśnienie Chrystusa”.

Klucz

„Maryja jest największą wśród wierzących — ale nie WIĘCEJ niż wierzącą. Należy do nas, nie my do niej.” — luterańska zasada.