Sakrament Ołtarza

Wieczerza Pańska to dla Lutra realna obecność Chrystusa „in, cum, sub” (w, z, pod) chlebem i winem — nie symbol (Zwingli), nie transsubstancjacja (Rzym), lecz tajemnica unii sakramentalnej. Słowa ustanowienia z Mt 26 / Mk 14 / Łk 22 / 1 Kor 11 są fundamentem. Luter pyta o 4 sprawy: czym jest sakrament, co daje, jak jedzenie i picie mogą czynić tak wielkie rzeczy, kto godnie przyjmuje. Komunia jest dla skruszonych i wierzących — nie dla doskonałych.

1. 1. Czym jest Sakrament Ołtarza?

   Jest to prawdziwe ciało i prawdziwa krew Pana naszego Jezusa Chrystusa, w chlebie i winie, ustanowione przez samego Chrystusa nam, chrześcijanom, do jedzenia i picia.

   Słowo Boże

   Gdzie to jest napisane? Tak piszą święci ewangeliści Mateusz, Marek, Łukasz, i święty Paweł: Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, dzięki uczynił, łamał i dawał uczniom swoim, mówiąc: „Bierzcie, jedzcie; to jest ciało moje, które za was bywa wydane. To czyńcie na pamiątkę moją”. Także i kielich, po wieczerzy, mówiąc: „Bierzcie, pijcie z niego wszyscy; ten kielich jest nowym testamentem we krwi mojej, która za was i za wielu bywa wylana na odpuszczenie grzechów. To czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją” (1 Kor 11,23-25; Mt 26,26-28).

2. 2. Co daje albo czemu pomaga takie jedzenie i picie?

   Wskazują nam to te słowa: „za was wydane” i „za was wylana na odpuszczenie grzechów”. Mianowicie — przez te słowa otrzymujemy w sakramencie odpuszczenie grzechów, życie i zbawienie. Albowiem gdzie odpuszczenie grzechów, tam i życie, i zbawienie.

3. 3. Jak jedzenie cielesne i picie cielesne mogą czynić tak wielkie rzeczy?

   Jedzenie i picie zaiste tego nie czynią, lecz te słowa, które tu są wypisane: „za was wydane” i „za was wylana na odpuszczenie grzechów”. Te słowa są obok cielesnego jedzenia i picia głównym artykułem w sakramencie. A kto wierzy tym słowom, ma to, co one mówią i jak one mówią — to jest odpuszczenie grzechów.

4. 4. Kto przyjmuje godnie ten sakrament?

   Post i cielesne przygotowanie jest wprawdzie pięknym zewnętrznym ćwiczeniem; ale ten jest prawdziwie godny i dobrze przygotowany, kto ma wiarę w te słowa: „za was wydane” i „za was wylana na odpuszczenie grzechów”. A kto tych słów nie wierzy albo wątpi, jest niegodny i nieprzygotowany — albowiem słowa „za was” wymagają samego wierzącego serca.