Gdańsk — dawny kościół ewangelicki

Kościół św. Barbary w Gdańsku (niem. Barbarakirche / St. Barbara) na Długich Ogrodach (Zamczysko, Śródmieście). Początkiem był w 1387 przytułek dla zakaźnie chorych z kaplicą św. Barbary; w 1456 podniesiono ją do rangi kościoła parafialnego. Halę rozbudowano w latach 1485–1489, wieżę zakończono w 1619–1620, nawę południową dobudowano w 1726–1728. Od 1557 do 1945 była to świątynia protestancka (luterańska, ewangelicko-augsburska) z własną parafią; od 1941, podczas remontu kościoła św. Elżbiety, pełniła funkcję zastępczego kościoła garnizonowego. W 1945 spalona i zniszczona w ok.

60% — runęły ściany szczytowe, górne kondygnacje wieży, dachy oraz część sklepień. Odbudowę rozpoczęto w 1956; w 1959 obiekt przejął Kościół katolicki, a nawę południową rozebrano (decyzja z 1966). Rzymskokatolicką parafię św. Barbary erygowano w 1968. Dziś jest to czynny kościół katolicki. Wymiary: dł. 36 m, szer. 18 m, wys. wnętrza ok. 10 m, wieża ok. 40 m.