Dziedzictwo › Katalog › Rekowo Górne
Cmentarz · powiat pucki
Rekowo Górne — cmentarz poewangelicki
niem. Rekau (na mapach majątku także forma Emilshof)
- Rodzaj
- cmentarz poewangelicki
- Nazwa niemiecka
- Rekau (na mapach majątku także forma Emilshof)
- Miejscowość
- Rekowo Górne, gm. Puck
- Dawny powiat
- Kreis Putzig in Westpreußen
- Parafia ewangelicka
- ev. Kirchspiel Putzig (Puck)
- Dziś
- dawny cmentarz ewangelicki (relikt)
Rekowo Górne (niem. Rekau; na mapach majątku także Emilshof) to wieś kaszubska na skraju Puszczy Darżlubskiej, przed 1945 r. majątek ziemski (Gut/Gutsbezirk) w Kreis Putzig, rejencja gdańska, Prowincja Prusy Zachodnie. Pierwsza wzmianka 1392. Ludność była mieszana wyznaniowo: większość kaszubsko-katolicka, warstwa ewangelicka to przede wszystkim niemiecki dwór i koloniści; majątek liczył ok. 223–237 mieszkańców na przełomie XIX i XX w.
Ewangelicy należeli do parafii (Kirchspiel) w Pucku, katolicy do parafii w Redzie (Rheda), Kreis Neustadt; urząd stanu cywilnego mieścił się w samym Rekowie. Własnego kościoła ani kaplicy ewangelickiej we wsi nie odnotowano — istniał wyłącznie cmentarz ewangelicki. Pałac w stylu willi włoskiej wzniósł w 1871 r. radca Hagen z Sobowidza; po 1945 mieścił się tu PGR, od 1968 instytut ogrodniczy, dziś hotel. Po 1945 r. ludność niemiecko-ewangelicka ustąpiła, a cmentarz przetrwał jako komunalny [?].
Źródła
- Meyers Gazetteer — Rekau 1) Kr. Putzig (Gut, 237 mieszk., RB Danzig, AG Putzig)
- AGOFF — Kreis Putzig (tabela: Rekau, Gutsbezirk 223, ev. Putzig, kath. Rheda Kr. Neustadt, Standesamt Rekau)
- westpreussen.de — Rekau [Rekowo], akta USC (Standesamt Rekau/Putzig)
- territorial.de — Amtsbezirk Rheda, Kr. Neustadt (Königlich Rekau / Gut Rekau)
- GOV genealogy — Rekau
- Pałac Rekowo Górne (dipp) — historia majątku, Emilshof, Hagen, Mahncke
- Polskie Zabytki — Rekowo Górne (pierwsza wzmianka 1392, pałac 1871)
- Zabytek.pl — cmentarz ewangelicki, ob. komunalny (Rekowo Górne)
- Wikipedia — Rekowo Górne (niem. Rekau)