Studzienice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Studzienice (Stüdnitz), wieś kaszubska w dawnym powiecie bytowskim, notowane są od 1335 roku jako *villa Studenicz* i dzieliły się na część królewską i szlachecką. 📌 Sam dokument z tego roku przytacza Cramer: komtur zakonny Otto, urzędujący w zastawnym zamku w Słupsku, nadał czcigodnemu mężowi Augustowi Harmanowi czwartą część dóbr studzienickich w zamian za osiem włók w dobrach sąbinowskich; dwa lata później komturem słupskim był Otto von Brein. Cramer zapisał też, jaka szlachta tu siedziała: w ziemi bytowskiej żyli panowie bardzo ubodzy, utrzymujący się ledwie z niewielkiego dochodu ze swoich włók — w Gostkowie Wielkim i Małym, w Czarnej Dąbrowie, właśnie w Studzienicach, w Rekowie i Trzebiatkowej. Miejscowy kościół był pierwotnie ewangelicki, ale w 1637 roku uległ rekatolicyzacji i pozostał filią katolickiej parafii w Ugoszczy. 📌 W wykazie świątyń ziemi bytowskiej Cramer prowadzi go jako publiczną kaplicę wiejską poświęconą Świętej Trójcy, wówczas już kościół filialny Ugoszczy. Ewangelicy należeli odtąd do parafii w Sominach, a własną świątynię postawili dopiero w 1890 roku: murowaną kaplicę o wymiarach ośmiu i pół na siedem i pół metra, z dwoma stalowymi dzwonami z odlewni Bochumer Verein. Wieś pozostawała przy tym w większości katolicka. W 1885 roku mieszkały tu 484 osoby — 369 katolików, 107 ewangelików i ośmioro Żydów; w 1912 roku Studzienice liczyły 567 mieszkańców, a w 1925 już tylko 407, wśród nich 257 katolików, 149 ewangelików i jednego Żyda. 🔴 Jedna liczba do t…