Studzienice — cmentarz ewangelicki
Stüdnitz
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- bytowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Studzienice (Stüdnitz), wieś kaszubska w dawnym powiecie bytowskim, notowane są od 1335 roku jako *villa Studenicz* i dzieliły się na część królewską i szlachecką. Dokument z 1335 roku przytacza Cramer: komtur zakonny Otto, urzędujący w zastawnym zamku w Słupsku, nadał czcigodnemu mężowi Augustowi Harmanowi czwartą część dóbr studzienickich w zamian za osiem włók w dobrach sąbinowskich; dwa lata później komturem słupskim był Otto von Brein. Cramer zapisał też, jaka szlachta tu siedziała: w ziemi bytowskiej żyli panowie bardzo ubodzy, utrzymujący się ledwie z niewielkiego dochodu ze swoich włók — w Gostkowie Wielkim i Małym, w Czarnej Dąbrowie, właśnie w Studzienicach, w Rekowie i Trzebiatkowej. W sprawie pochodzenia dawnego kościoła źródła podają różne wiadomości. W 1637 roku kościół odebrano ewangelikom; odtąd był katolicką filią parafii w Ugoszczy, a od 1640 roku pozostawał w komendzie proboszcza parchowskiego. Wizytacja z 2 grudnia 1686 roku odnotowała tu kaplicę Trójcy Świętej — całą drewnianą, z wieżą i jednym dużym dzwonem — w której nabożeństwo odprawiał co czwartą niedzielę proboszcz z Parchowa; uposażenia kaplica nie miała żadnego. Studzienice były jedyną wsią ziemi bytowskiej, której autor rozprawy przypisuje ludność katolicką jeszcze sprzed 1637 roku. W monografii powiatu bytowskiego z 1938 roku czytamy, że w 1657 roku żadna wieś starostwa bytowskiego nie miała katolickich mieszkańców — poza kilkoma katolikami w Studzienicach. Także w opisie Pomorza z 1784 roku S…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XI, hasło „Studzienice” — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 XII 1895, Kreis Butow — źródło drukowane
- „Documenta quae exstant de cultu religionis catholicae in districtibus Buetoviensi et Leoburgensi saeculo XVII restituto”, zebrał P. Panske, Fontes Towarzystwa Naukowego w Toruniu XV, Toruń 1907–1911 — edycja źródłowa
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II, cz. 2, Stettin 1784 — opis topograficzny
- „Kreis Bütow”, oprac. G. Bronisch, W. Ohle, H. Teichmüller (Die Kunst- und Kulturdenkmäler der Provinz Pommern, t. 1), Stettin 1938 — inwentarz zabytków
- E. Winguth, „Die Verzeichnung der nichtstaatlichen Archive des Kreises Bütow nach dem Stand von 1939/40”, oprac. K.-D. Kreplin, H. T. Porada, D. Schleinert, „Baltische Studien” NF 88/2000, s. 115–143 — inwentarz archiwalny
- J. Siebke, „Die Gegenreformation im Lande Bütow”, rozprawa doktorska, Uniwersytet w Greifswaldzie, obrona 12 lipca 1939, druk Greifswald (⚠ warstwa faktograficzna oparta na archiwaliach i sprawdzalna; wykładnia „niemiecki = ewangelicki” to program z 1939 roku) — rozprawa naukowa
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1059, 1089 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.