Barcice — cmentarz mennonicki przy drodze do ośrodka AGAPE

Z Wikipedii (PL)

Drugi z barcickich cmentarzy mennonickich leży przy drodze prowadzącej do ośrodka dla bezdomnych AGAPE. Ewidencja konserwatorska podaje rodzaj obiektu i to wskazanie drogi; w źródłach nie znaleziono daty założenia ani granic. W rejestrze zabytków cmentarz nie figuruje. Program Opieki nad Zabytkami Gminy Ryjewo na lata 2024–2027 opisuje drugi z barcickich cmentarzy mennonickich przy drodze DW602 i posesji numer 85, na działce o powierzchni 0,27 hektara: pośrodku stał dom modlitwy wzniesiony w 1866 roku, rozebrany po drugiej wojnie światowej, przed cmentarzem postawiono kamień upamiętniający z napisami po polsku i po niemiecku, a na cmentarzu jest 11 steli. Pierwszy cmentarz zachował się za zabudowaniami gospodarstwa numer 70. Barcice to dawne Tragheimerweide, siedziba zboru mennonickiego na prawym brzegu Wisły między Kwidzynem a Malborkiem. Wspólnota należała do gałęzi fryzyjskiej i długo nosiła nazwę od nizin sztumskich, „Stuumsche Needering”, albo od wsi Schweingrube. Dom modlitwy mennonitów wzniesiono tu za zgodą biskupa chełmińskiego z 1728 roku, a w 1763 roku powiększono go i założono przy nim cmentarz. W latach 1733–1779, gdy zbory fryzyjskie w Prusach Zachodnich chciały zakazać małżeństw z katolikami i ewangelikami, trzej członkowie zboru mieszkający w Rosenkranz sprzeciwili się temu i zaczęli wybierać własnych duchownych. Rozłamowi zapobiegła konferencja starszych fryzyjskich, zebrana w 1779 roku w Schweingrube; rację przyznano grupie z Rosenkranz i małżeństwa mieszan…