Biały Bór — kościół ewangelicki (Baldenburg)

Z Wikipedii (PL)

Biały Bór — dawny Baldenburg — przyjął naukę Reformacji wcześnie: mieszkańcy przeszli na luteranizm i już w 1560 roku oficjalnie powołali zbór ewangelicki. 🔴 W dobie kontrreformacji odebrano im kościół, a rozgoryczenie sięgnęło zenitu w 1640 roku, gdy tutejszy duchowny katolicki został zastrzelony podczas odprawiania mszy — protest przeciw królewskiej decyzji, który skończył się zabójstwem. ⚠ Zapis ten podajemy za opracowaniem popularnym; jest to wydarzenie na tyle poważne, że przed dalszym cytowaniem warto potwierdzić je w źródle archiwalnym. Odtąd przez ponad trzy stulecia ewangelicy stanowili w mieście zdecydowaną większość. U schyłku drugiej wojny światowej Biały Bór wraz z filią w Grabowie liczył około 4 200 wiernych, czyli ponad dziewięćdziesiąt procent mieszkańców, a parafia należała do ewangelickiej diecezji człuchowskiej — trzynastu parafii, wśród których stały też Barkowo, Czarne, Człuchów, Drzonowo, Koczała, Lędyczek, Olszanowo, Pietrzykowo z Borowym Młynem, Przechlewo, Rzeczenica, Debrzno i Sąpolno. 📌 Ślad tutejszego duchowieństwa prowadzi dalej niż samo miasto: wykaz duchownych pomorskich notuje Heinricha Friedricha Wilhelma Schunckego, urodzonego 12 stycznia 1764 roku syna Johanna Friedricha, pastora w Baldenburgu — chodził do tutejszej szkoły, potem do gimnazjum w Stargardzie i sierocińca w Halle, a w 1790 roku objął własną parafię, którą prowadził czterdzieści jeden lat. 📌 Metryka samej parafii sięga czasów przed Reformacją. Wielki mistrz Ulrich von Jungin…