Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1763
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
szczecinecki
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicka

Z Wikipedii (PL)

Kościół ewangelicki w Białym Borze — dawnym Baldenburgu — był budowlą prostą, na planie prostokąta, z cegły i szachulca wypełnionego gliną, wzniesioną w 1763 albo 1766 roku. Tak opisał go inwentarz zabytków sztuki prowincji Prusy Zachodnie z 1887 roku, oparty na ankietach rozesłanych do proboszczów. Wisiały w nim dwa dzwony: mniejszy z 1765 roku, odlany przez Ernsta Friedricha Kocha w Gdańsku, z napisem „Sit nomen domini benedictum. Me fecit Ernst Friedrich Koch Gedani anno 1765”, i większy z 1797 roku, dzieło J. M. Meyera ze Szczecinka. Metryka samej parafii sięga czasów przed Reformacją. Wielki mistrz Ulrich von Jungingen nadał proboszczowi Białego Boru, Peterowi Malzanowi, wieś Biskupnicę wraz z rolą, łąkami, wodami, jeziorami i lasami — na wieczne posiadanie dla niego i jego następców, z sądownictwem wyższym i niższym. Wieś liczyła sześćdziesiąt włók miary chełmińskiej. Dokument wystawiono w Malborku w dzień świętego Wawrzyńca Męczennika 1408 roku. Biały Bór przyjął naukę Reformacji wcześnie: mieszkańcy przeszli na luteranizm i już w 1560 roku oficjalnie powołali zbór ewangelicki. W dobie kontrreformacji odebrano im kościół. Według kroniki Harnocha z 1890 roku ewangelicy w Białym Borze mieli własny dom modlitwy już na początku XVII wieku; w latach 1632 i 1642 wzmiankowano go jako mieszczący się w ratuszu. Według tej samej kroniki duchownym miał tu być w latach 1614–1619 Johann Bordelmann. Z 1640 roku pochodzi zdarzenie, które zapisało się najtrwalej. Inwentarz z 1887 r…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: