Wstepienie do Kosciola

Wstąpienie do Kościoła ewangelicko-augsburskiego jest oficjalnym aktem, który odbywa się najczęściej w czasie nabożeństwa. Osoba wstępująca wyznaje swoją wiarę, wyraża wolę przystąpienia do Kościoła i składa odpowiednie śluby.

Uroczystość ta co do istoty jest taka sama jak konfirmacja. Jeśli osoba wstępująca nie była wcześniej ochrzczona, akt przyjęcia zostaje powiązany z sakramentem Chrztu.

Przygotowanie do wstąpienia jest procesem indywidualnym. Osoby wyrażające chęć przynależności do Kościoła uczestniczą przede wszystkim w nabożeństwach i spotkaniach organizowanych dla parafian, aby zapoznać się z życiem parafialnym, tradycjami i zwyczajami ewangelickimi.

Są zachęcane do brania udziału w wydarzeniach międzyparafialnych oraz ogólnokościelnych — by mogły poznać różnorodność tradycji panujących w całym Kościele, które bywają odmienne w różnych częściach Polski.

Drugim ważnym elementem jest zapoznanie się z nauką Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Dzieje się to podczas specjalnych spotkań poświęconych wyjaśnieniu nauczania w Kościele — katechizacji dorosłych.

Kościół nie może pozyskiwać członków dla siebie, szkodząc innym Kościołom. Ale też nie może zaprzestać ewangelizacji, bo to oznaczałoby rezygnację z powodu swojego istnienia. Efektem działań ewangelizacyjnych jest rozbudzanie życia duchowego — nie tylko członków Kościoła, ale wszystkich, którzy znaleźli się w obrębie jego oddziaływania.

Mały katechizm mówi o działaniu Ducha Świętego: „Wierzę, że ani przez własny rozum, ani przez siły swoje w Jezusa Chrystusa, Pana mego, uwierzyć ani z Nim połączyć się nie mogę, ale że mnie Duch Święty przez ewangelię powołał, darami swymi oświecił, w prawdziwej wierze poświęcił i utrzymał„.