Dziedzictwo › Katalog › Aplinki

Cmentarz · powiat tczewski

Aplinki — cmentarz ewangelicki

niem. Applinken

Rodzaj
cmentarz poewangelicki
Nazwa niemiecka
Applinken
Miejscowość
Aplinki, gm. Gniew
Dawny powiat
Kreis Marienwerder, Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen (do 1920)
Powiat dziś
tczewski
Parafia ewangelicka
Gniew (Mewe)
Po 1945
pozostał cmentarzem
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Aplinki to kociewska osada w dolinie dolnej Wisły, dziś część sołectwa Opalenie w gminie Gniew, w powiecie tczewskim. Niemiecka nazwa osady brzmiała Applinken. Przed 1920 rokiem obszar należał do powiatu kwidzyńskiego (Kreis Marienwerder) w rejencji kwidzyńskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. Wojewódzka ewidencja zabytków prowadzi tutejszy dawny cmentarz ewangelicki pod pierwszą pozycją wykazu dla gminy Gniew i umieszcza go na północ od Opalenia.

W czasie wizytacji 22 maja 1766 roku kanonik kruszwicki Trochowski odwiedził kościół filialny w Opaleniu. Zapisał wtedy, że w Aplinkach stoi szkoła luterańska, w której co niedzielę odprawia się nabożeństwa, a luteranów jest w tym okręgu 68 dorosłych mężczyzn, 75 kobiet i 105 dzieci. Szkołę, którą dysydenci rozebrali i przenieśli do Aplinek, wizytator kazał odbudować na dawnym miejscu, znaczonym jeszcze gruzem, i surowo zakazał zgromadzeń przy niej ze śpiewem.

W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej prowadzi pod nazwą Applinken dwa osobne hasła: Groß Applinken (wieś) — 13 domów mieszkalnych i 99 mieszkańców, w tym 56 ewangelików i 43 katolików, oraz Klein Applinken (wieś) — pięć domów mieszkalnych i 30 mieszkańców, w tym pięciu ewangelików i 25 katolików. W obu miejscowościach ewangelicy należeli do parafii w Gniewie; katolicy — do parafii w Piasecznie; dzieci należały do okręgu szkolnego w Opaleniu. Słownik geograficzny notuje miejscową formę Opaleńki i rozróżnia dwie osady: Wielkie Aplinki, wieś włościańską o powierzchni 264 hektarów, ze 107 mieszkańcami, w połowie ewangelikami, oraz Małe Aplinki — o powierzchni 46 hektarów, z 32 mieszkańcami, przeważnie katolikami.

Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku ujmował obie osobno: Groß Applinken miało 130 mieszkańców, wśród nich 53 ewangelików i 77 katolików, Klein Applinken — 42 mieszkańców, 11 ewangelików i 31 katolików. Ewangelicy z obu osad należeli do parafii ewangelickiej w Gniewie (Mewe), katolicy do parafii w Piasecznie (Pehsken). W spisie z 1 grudnia 1910 roku obie tworzą jedną gminę wiejską Applinken: 181 mieszkańców, z czego 62 osoby podały niemiecki jako język ojczysty — 45 ewangelików, 11 katolików i sześć osób innego wyznania — a 119 osób polski. W źródłach nie znaleziono, przy której z dwóch osad leży cmentarz.

Najbliższym ośrodkiem jest Opalenie (po niemiecku Münsterwalde) z kościołem świętych Piotra i Pawła — w dziewiętnastym wieku filialnym, podległym parafii w Piasecznie. W Opaleniu stał też kościół ewangelicki z 1900 roku, po 1945 roku zamieniony na salę gimnastyczną. Samą parafię ewangelicką w Opaleniu utworzono niedługo wcześniej: berlińska „Tägliche Rundschau” doniosła 18 grudnia 1898 roku, że z ewangelików z Wessel, należących dotąd do parafii w Nowem (diecezja Schwetz), oraz z majątku Opalenie, z Eichwalde, Jaźwisk, Fielitz i Aplinek, przypisanych dotąd do Gniewu, powstała nowa parafia Opalenie. Ośrodkiem większym był Gniew, gdzie spis z 1 grudnia 1885 roku zastał 4501 mieszkańców: 1754 ewangelików, 2549 katolików, czterech innych chrześcijan i 194 Żydów.

Tamtejszy kościół ewangelicki według projektu Karla Friedricha Schinkla, wzniesiony w latach 1818–1823, rozebrano w latach 1955–1957.

Karta cmentarza z 30 września 1985 roku opisuje go słowami: „Cmentarz zdewastowany, zaśmiecony, po obrzeżach porośnięty krzakami — samosiejkami”. Teren leżał około trzystu metrów od szosy do Tymawy, przy polnej drodze, a ogrodzenie stanowiły wtedy jedynie drut kolczasty i drewniane słupki. Zachowało się trzydzieści jeden mogił, tylko jeden wolnostojący pomnik, przesunięty ze swojego miejsca, oraz dziewięć lip, kasztanowiec i klon; najstarszy czytelny nagrobek nosił datę 8 stycznia 1829 roku.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Opalenie (Münsterwalde) i podaje tu 41 ewangelików.

Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); wojewódzka ewidencja zabytków, powiat tczewski, gmina Gniew, pozycja 1; Cmentarze ewangelickie Kociewia i Chojnic (Wikipedia, GOK Chojnice, zabytek.pl); Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I i VII, Warszawa 1880–1902; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, Kreis Marienwerder, s. 76–77, pozycje 25 i 51 oraz s. 74–75, pozycja 3; Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, spis z 1 grudnia 1910 roku, zeszyt III: rejencja kwidzyńska, s. 40, pozycja 5; E. Waschinski, „Das kirchliche Bildungswesen in Ermland, Westpreußen und Posen”, t. I, Breslau 1928, s. 388; karta cmentarza w Aplinkach, oprac. A. Haase, A. Haase, Gdańsk 1985 (Narodowy Instytut Dziedzictwa, serwis zabytek.pl); E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 98–99; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 70; „Tägliche Rundschau” (Berlin), 18 grudnia 1898 roku, s. 13 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal).

Położenie: 53,7491° N, 18,8247° E — pomorskie Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (ewidencja NID (zabytek.pl), punkt obiektu cmentarz-ewangelicki-694786)

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Cmentarze ewangelickie Kociewia i Chojnic (Wikipedia, GOK Chojnice, zabytek.pl)
  3. E. Waschinski, „Das kirchliche Bildungswesen in Ermland, Westpreußen und Posen”, t. I, Breslau 1928 (Aneks I: wypisy z wizytacji pomorskich 1649–1781; Aneks II: ewangelickie szkolnictwo wiejskie terytorium gdańskiego)
  4. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 70
  5. „Tägliche Rundschau” (Berlin), 18 grudnia 1898 roku, s. 13 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal)

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0095
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.