Bięcino — cmentarz ewangelicki

Cmentarz ewangelicki w Bięcinie leży w północnej części wsi, po prawej stronie leśnego traktu ku Kukowu i Żoruchowu. Założono go na planie kwadratu; dziś granice są zatarte, a to, co zostało, otacza bukowy starodrzew. Pruska mapa topograficzna 1:25 000 z lat 1889 i 1891 pokazuje cmentarz ogrodzony kamiennym wałem, a w jego części południowo-zachodniej kaplicę albo większy murowany grobowiec. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego naliczyła tu w 2013 roku cztery zachowane nagrobki, a zdjęcie z 1995 roku pokazuje drewniany krzyż wyznaczający ziemną mogiłę. Portal cmentarzy powiatu słupskiego wymienia ponadto 43 granitowe cokoły pod krzyże żeliwne, cztery fragmenty rozbitych nagrobków i fragment krzyża drewnianego, a z pochowanych zna z nazwiska jednego: Leo Zaddacha, zabitego 10 marca 1945 roku przez żołnierza radzieckiego.

Cmentarz jest nieczynny.

W 1784 roku Bięcino liczyło dziewięć dymów i leżało w synodzie słupskim.

Bięcino, po niemiecku Benzin, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Wieś, wzmiankowana w 1499 roku jako Bentzin, od 1686 do 1945 roku była majątkiem rodu von Puttkamer. Ludność, niemal wyłącznie ewangelicka, należała do parafii w Damnie, po niemiecku Dammen, w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto; własnego kościoła ani kaplicy w Bięcinie nie było.

Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujmuje wieś w dwóch pozycjach: gmina wiejska liczyła 208 ewangelików i troje Żydów, katolików nie zapisano, a obwód dworski — 154 ewangelików. W 1939 roku wieś liczyła 420 mieszkańców.

Nakaz ewakuacji z 8 marca 1945 roku wykonała mniej więcej połowa mieszkańców, a kolumnę uciekinierów żołnierze radzieccy dogonili po kilku kilometrach. Wszystkich dawnych mieszkańców wysiedlono; później ustalono, że 200 z nich mieszkało w Republice Federalnej Niemiec, a 100 w Niemieckiej Republice Demokratycznej. Od 1946 roku wieś zamieszkuje ludność katolicka.

Źródła: pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, s. 168, poz. 9 i s. 176, poz. 165; K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, s. 25; „Bięcino — Benzin”, cmentarze.slupsk.pl; K.-H. Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989, s. 392–394; L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 943.