Bochówko — cmentarz ewangelicki

Cmentarz ewangelicki w Bochówku leży w gminie Czarna Dąbrówka. Figuruje w wykazie wojewódzkiej ewidencji zabytków, obok dawnego zespołu folwarcznego. Karta cmentarza z 30 czerwca 2008 roku ocenia stan zachowania krótko: „nagrobki — zły”. W karcie zapisano, że leżał około stu metrów na zachód od zabudowań, bezpośrednio przy drodze leśnej. Cmentarz dzielił się na dwie części: dziewiętnastowieczną, ogrodzoną ciosami kamiennymi, oraz powiększoną w dwudziestym wieku, obwiedzioną betonowym murkiem.

Zachowało się wtedy dziewiętnaście wolno stojących nagrobków, a najstarszy pochodził z 1935 roku.

Bochówko, po niemiecku Bochowke, a od 29 grudnia 1937 do 1945 roku Hohenlinde, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. W 1784 roku Bochówko liczyło siedem dymów i graniczyło z dystryktem lęborskim. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku mieszkańcy wsi uczęszczali zwykle do bliższej kaplicy w Kozinie (Cosemühl).

Bochówko było siedzibą okręgu urzędowego i urzędu stanu cywilnego, do których należały Lessaken i Wutzkow. Był to majątek ziemski — w spisie z 1895 roku obwód dworski; w 1928 roku połączono go z sąsiednim obwodem dworskim Gliesnitz (Gliśnica) w gminę wiejską Bochowke. W Bochówku szkoły nie było; tutejsze dzieci chodziły do szkoły w Wutzkow (Oskowo), należącym do tego samego okręgu. Własnego kościoła wieś nie miała. Do 1909 roku ewangelicy należeli do parafii w Mikorowie (Mickrow), potem do parafii w Rokitach (Groß Rakitt) w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto.

W 1895 roku katolicy należeli do parafii katolickiej w Lęborku.

Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku naliczył w obwodzie dworskim 77 mieszkańców: 68 ewangelików i 9 katolików. W spisie z 1895 roku sąsiedni obwód dworski Gliesnitz, który później połączono z obwodem Bochowke w jedną gminę, liczył 43 osoby.

W 1910 roku obwód dworski liczył 60 mieszkańców. W 1925 roku Bochówko i sąsiednia Gliśnica były osobnymi obwodami dworskimi. W 1933 roku gmina liczyła 130 mieszkańców, a w 1939 roku — 122.

Mieszkańcy rozpoczęli ucieczkę taborem 8 marca 1945 roku, a 9 marca wieś zajęła Armia Czerwona. Jesienią 1945 roku majątkami w Gliesnitz, Hohenlinde i okolicy zaczął zarządzać polski administrator; ludność niemiecką wysiedlono.

Źródła: L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern”, cz. II, t. 2, Stettin 1784, s. 944; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, powiat Stolp, s. 176–177, pozycja 167; niemieckie spisy powszechne z lat 1910 i 1925; K.-H. Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989, s. 734 (hasło Mickrow) i 1038–1040 (hasło Wutzkow); Program opieki nad zabytkami powiatu bytowskiego na lata 2017–2020 (uchwała Rady Powiatu Bytowskiego nr XXIX/229/2017), s. 40, wykaz wojewódzkiej ewidencji zabytków, gmina Czarna Dąbrówka, pozycja 2; karta cmentarza w Bochówku, oprac. M. Palacz, 2008 (Narodowy Instytut Dziedzictwa, serwis zabytek.pl); L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 944.