Bukowa — cmentarz poewangelicki

Bukowa (niem. Wendisch Buckow, w latach 1938–1945 Buchenstein; kasz. Bùkòwa) — wieś w dawnym Kreis Stolp na Pomorzu, w rejonie nadgardnieńskim zamieszkiwanym przez luterańskich Słowińców. Ludność przed 1945 była niemal wyłącznie ewangelicka; do 1913 należała do parafii w Gardnie Wielkiej (Groß Garde) — słowińskiej parafii, w której jeszcze w XIX w. rozbrzmiewały kazania i pieśni po kaszubsku/słowińsku — a od 1913 do nowej parafii w Gąbinie (Gambin). Wieś nie miała własnego kościoła; pozostał po niej ewangelicki cmentarz z 1. połowy XIX w.

na północno-zachodnim skraju wsi (ok. 1200 m²), dziś nieczynny i zdewastowany. Zachowały się m.in. 5 żeliwnych krzyży, 3 betonowe mogiły dziecięce i 12 granitowych cokołów; najstarszy element to fragment ażurowego krzyża dwojga dzieci Ruchów (jedno zm. 1886). Wieś należała do rodu von Bandemer (Werner von Bandemer zm. 1929). 9 III 1945 zajęta przez Armię Czerwoną, ludność niemiecką wysiedlono we wrześniu 1945.