Bukówka — cmentarz ewangelicki

Z wiejskiego cmentarza ewangelickiego w Bukówce nie zachowało się wiele. Widać go już na mapie z 1891 roku. Założono go na północny zachód od zabudowań, przy skraju lasu; wiodła do niego kręta droga wzdłuż tego skraju, a wchodziło się od narożnika południowo-wschodniego. Reszty rozplanowania nie da się odczytać — nie ma tu żadnych śladów po pomnikach nagrobnych ani wyznaczonych mogiłach. Obszar pochówków znaczą tylko niewielka różnica poziomu terenu i świerkowe nasadzenia, zachowane fragmentarycznie. Tak opisano go podczas inwentaryzacji w 1994 roku i tak przedstawia go monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego.

Bukówka (po niemiecku Deutsch Buckow, od 1937 roku nazwę urzędowo skrócono do Bukau) była obszarem dworskim w powiecie słupskim, na północny wschód od Słupska. Osada należała pierwotnie do Belowów, a od 1491 roku do XIX stulecia — do Puttkamerów. W 1784 roku Bukówka liczyła osiem dymów i była wcielona do kościoła Świętego Piotra na Starym Mieście w Słupsku. Własnego kościoła ani kaplicy we wsi nie było: wieś należała do ewangelickiej parafii świętego Piotra w Słupsku, czyli do parafii staromiejskiej.

Ludność była w większości luterańska — w 1925 roku 13 osób, czyli 6,4 procent, deklarowało wyznanie katolickie.

Inwentaryzatorzy z 2020 roku do cmentarza nie dotarli. Mieszkańcy wiedzą mniej więcej, gdzie powinien być, i mówią zgodnie, że nic z niego nie zostało. Według zasłyszanych relacji cmentarz rozebrał w latach sześćdziesiątych człowiek legitymujący się pozwoleniem wydanym przez Gromadzką Radę Narodową.

Źródła: „Zapomniane cmentarze Gminy Słupsk. Inwentaryzacja — rewaloryzacja — upamiętnienie”, wystawa Stowarzyszenia „Słupia”, tekst A. Stachowiak, Swołowo 2020 (program NID „Wspólnie dla dziedzictwa”); Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Krystyna Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, s. 172; Karl-Heinz Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989, hasło Bukau, s. 420–423; L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 945–946.