Cetyń — cmentarz historyczny (ewangelicki)

To drugi cmentarz ewangelicki w Cetyniu, odrębny od tego, który otacza dawny kościół. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia go pod pozycją 15 arkusza gminy Trzebielino jako „cmentarz historyczny”; cmentarz przykościelny figuruje w niej osobno, pod pozycją 7.

Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku w Cetyniu, po niemiecku Zettin, mieszkali pastor i kościelny. W Cetyniu stał też dom dla wdowy po pastorze. Spis parafii pomorskich z 1932 roku wymienia wieś jako siedzibę parafii i podaje 2802 dusze; urząd pastora był wtedy nieobsadzony.

Karta cmentarza z 2 maja 2007 roku ocenia stan nagrobków jako dostateczny, a stan zieleni opisuje słowami: „Starodrzew w większości zachowany, liczne samosiejki drzew”. Karta umieszcza cmentarz około 500 metrów na południe od wsi, w miejscu zwanym Cetyń-Kolonia, na wyniesieniu terenu. W terenie granice cmentarza znaczyły wyniesienie terenu oraz starodrzew wzdłuż krawędzi zachodniej i wschodniej — jeden dąb i 20 świerków. Naliczono wówczas 211 wolno stojących nagrobków. Z zachowanych nagrobków najstarszy pochodził z 1835 roku.

Źródła: L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern”, cz. II, t. 2, Stettin 1784, s. 815; wojewódzka ewidencja zabytków, arkusz gminy Trzebielino, pozycja 15; karta cmentarza w Cetyniu, oprac. M. Palacz, 2007 (Narodowy Instytut Dziedzictwa, serwis zabytek.pl); „Das Evangelische Pommern”, cz. II, Stettin 1932, s. 40–41.