Dziedzictwo › Katalog › Ciekocinko

Cmentarz · powiat wejherowski

Ciekocinko — drugi cmentarz

niem. Zackenzin (Gut)

Rodzaj
cmentarz (wyznanie nieustalone)
Nazwa niemiecka
Zackenzin (Gut)
Miejscowość
Ciekocinko, gm. Choczewo
Dawny powiat
Kreis Lauenburg i. Pomm. (Regierungsbezirk Köslin, Provinz Pommern)
Powiat dziś
wejherowski
Po 1945
losu nie ustalono
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

W Ciekocinku, dawnym majątku związanym z Ciekocinem, zbiór położeń cmentarzy Marka Drzewieckiego notuje stanowisko cmentarza, odrębne od cmentarza rodowego Ewestów. Tamten leży na działce 362, w zespole dworsko-parkowym z folwarkiem, i objęty jest wpisem do rejestru zabytków pod numerem A-1669 z 31 października 2011 roku; stanowiska ze zbioru wojewódzka ewidencja zabytków nie wymienia.

Brüggemann w 1784 roku opisał Ciekocino razem z folwarkiem jako jedną miejscowość, leżącą dwie i pół mili na północ od Lęborka, nad strumieniem. W jego opisie obok folwarku mieszkało pięciu gospodarzy, dwóch zagrodników i nauczyciel; był młyn wodny o jednym biegu, karczma i kuźnia — razem 18 dymów.

Ewangelicy tych stron należeli do parafii w Osiekach. Zarządzeniem z 24 października 1902 roku wydzielono z niej samodzielną gminę kościelną w Ciekocinie wraz ze stanowiskiem proboszcza. W życie zmiana weszła 1 stycznia 1903 roku. Spis parafii pomorskich z 1932 roku podaje dla parafii w Ciekocinie 1996 dusz. Pastorem był Werner Benkendorff. Kościół ewangelicki w Ciekocinie, wzniesiony w 1891 roku, jest dziś rzymskokatolickim kościołem filialnym pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła. W rejestrze zabytków kościół figuruje pod numerem A-1221 z 16 maja 1988 roku.

Pracownicy hotelu w pałacu mówią o cmentarzu dawnych mieszkańców Ciekocinka. W ich relacji cmentarz leży na niewielkim wzniesieniu w kępie drzew.

W 1879 roku majątek Zackenzin należał do majora von Braunschweiga z Bożegopola Małego. W latach 1911–1928 właścicielem majątku był Paul Ewest.

Źródła: M. Drzewiecki, zbiór położeń do „Cmentarzy Ziemi Lęborskiej” i powiatów sąsiednich; wojewódzka ewidencja zabytków, gmina Choczewo, pozycje 38–44; rejestr zabytków nieruchomych województwa pomorskiego, Narodowy Instytut Dziedzictwa, stan na 30 czerwca 2026 roku; „Kirchliches Amtsblatt” konsystorza ewangelickiego prowincji Pomorze, rocznik 1902; wskazówka terenowa Dominiki Gzowskiej, październik 2026 roku; L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1085; P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 254–255; „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 140–141; „Landwirtschaftliches Adressbuch der Rittergüter, Güter und Höfe der Provinz Pommern”, wyd. 8, Leipzig 1928, s. 130; „Das Evangelische Pommern”, cz. II, Stettin 1932, s. 114.

Położenie: 54,7478° N, 17,7958° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazana przez dokumentalistę cmentarzy albo sprawdzona na miejscu. (M. Drzewiecki — punkt „Ciekocinko” z jego zbioru położeń cmentarzy)

Źródła

  1. M. Drzewiecki, zbiór położeń cmentarzy do serwisu „Cmentarze Ziemi Lęborskiej” (plik cmentarze.gpx)
  2. Wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego
  3. Rejestr zabytków nieruchomych województwa pomorskiego, Narodowy Instytut Dziedzictwa, stan na 30 czerwca 2026 roku
  4. „Kirchliches Amtsblatt des Konsystorza Ewangelickiego Prowincji Pomorze”, roczniki 1869–1943
  5. Wskazówka terenowa Dominiki Gzowskiej, październik 2026
  6. L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1085
  7. P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 254–255
  8. „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 140–141
  9. „Landwirtschaftliches Adressbuch der Rittergüter, Güter und Höfe der Provinz Pommern”, wyd. 8, Leipzig 1928, s. 130
  10. „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 114

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-1164
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
średnia
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.