Czarnocin — cmentarz poewangelicki

W Czarnocinie (gm. Skarszewy, Kociewie) zachowały się dwa cmentarze ewangelickie — bez kościoła czy domu modlitwy — założone przypuszczalnie w połowie XIX w. Pierwszy leży w lesie na południowo-wschodnim brzegu Wierzycy, ok. 2,8 km na północny wschód od wsi (0,13 ha); w bardzo złym stanie, z kilkoma mogiłami obramowanymi kamieniami polnymi. Drugi, przydrożny, znajduje się 400 m od wsi przy drodze Skarszewy–Kleszczewo (0,06 ha, prostokątny), o nieczytelnych granicach. Przed 1920 r.

Czarnocin należał do Kreis Berent (Kościerzyna) w rejencji gdańskiej, prowincji Prusy Zachodnie. Byli to luteranie/ewangelicy unijni — miejscowa niemiecka mniejszość na w większości polsko-katolickim Kociewiu (w całym Kreis Berent ok. 20 875 ewangelików wobec 34 708 katolików w 1910 r.), nie mennonici. Po 1945 r. ludność niemiecka opuściła wieś, a cmentarze uległy dewastacji. Niemieckiej nazwy wsi nie udało się potwierdzić [?].