Dziedzictwo › Katalog › Dobieszewo

Cmentarz · powiat słupski

Dobieszewo — cmentarz ewangelicki

niem. Groß Dübsow

Rodzaj
cmentarz poewangelicki
Nazwa niemiecka
Groß Dübsow
Miejscowość
Dobieszewo, gm. Dębnica Kaszubska
Dawny powiat
Landkreis Stolp (Regierungsbezirk Köslin, Provinz Pommern)
Powiat dziś
słupski
Po 1945
przejęty przez katolików
Dziś
cmentarz przykościelny (d. ewangelicki)
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Cmentarzy było w Dobieszewie trzy, a dwa z nich sąsiadują ze sobą bezpośrednio. Na planie miejscowości z lat 1889–1891 zaznaczono tylko jedno kwadratowe założenie — dzisiejszą część południową. Tablic inskrypcyjnych zachowało się niewiele. Oba pełnią dziś funkcję cmentarza parafialnego; teren urządzono na nowo, a z pierwotnego zagospodarowania zostały graniczne nasadzenia świerkowe.

W 1995 roku, przy porządkowaniu terenu, pozostałości dawnych żeliwnych krzyży i starych kamiennych nagrobków zebrano i złożono w jednym z narożników cmentarza.

Trzecim, najstarszym, był cmentarz przykościelny. Z niego został tylko starodrzew; kamienie nagrobne usunięto, a przy budowie parkingu cmentarz został częściowo naruszony.

Kościół zachował się do dziś — dawniej ewangelicki, obecnie katolicki pod wezwaniem świętego Stanisława. Ma konstrukcję szkieletową z ceglanym wypełnieniem i pochodzi z odbudowy po pożarze z 1715 roku. Miejscowego proboszcza wzmiankowano tu w 1385 roku. Do rejestru zabytków wpisano kościół 8 czerwca 1960 roku pod numerem A-185.

W 1784 roku Dobieszewo liczyło 22 dymy; mieszkali tu pastor i zakrystian. Kościół był macierzysty w synodzie słupskim, pod wspólnym patronatem właścicieli dóbr Dobieszewo, Sorkow, Podel i Domaradz; należały do niego między innymi Dobra, Łabiszewo, Starnice, Borzęcino i obie wsie Crien.

Dobieszewo, po niemiecku Groß Dübsow, było wsią w powiecie słupskim na Pomorzu. Wcześniej filia parafii w Gardnie Wielkiej, Dobieszewo stało się ośrodkiem samodzielnej parafii ewangelickiej. Spis parafii pomorskich z 1932 roku wymienia wieś jako siedzibę tej parafii i podaje 3200 dusz, kaplicę w Dumröse (Domaradz), oddaloną o 9 kilometrów, oraz miejsce kazań w Krien, oddalone o 7 kilometrów. Pastorem był Hugo Scheel.

W 1940 roku parafia obejmowała osiem miejscowości i liczyła około 3200 parafian; należała wtedy do okręgu Słupsk-Stare Miasto. Po 1945 roku ludność ewangelicką wysiedlono.

🟡 Źródła nie zgadzają się w jednym szczególe. Pagel podaje dla odbudowy kościoła 1815 rok, a data na chorągiewce wskazuje 1779.

Źródła: wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa; K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, 2013, hasło Dobieszewo; Dobieszewo — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim (cmentarze.slupsk.pl); K.-H. Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989, hasło Groß Dübsow; L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 960; „Das Evangelische Pommern”, cz. II, Stettin 1932, s. 171.

Położenie: 54,3697° N, 17,2936° E — pomorskie Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazana przez dokumentalistę cmentarzy albo sprawdzona na miejscu. (M. Drzewiecki — położenie ze zbioru autora opracowania „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”; do zbioru M. Drzewieckiego punkt trafił od innej osoby, której autor nie potrafi dziś wskazać (list z 12 października 2026 roku))

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Dobieszewo — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim
  3. K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, 2013
  4. L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 960
  5. „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 171

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0549
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.