Dziedzictwo › Katalog › Dobrzęcino
Cmentarz · powiat słupski
Dobrzęcino — cmentarz ewangelicki
niem. Dubberzin
- Rodzaj
- cmentarz poewangelicki
- Nazwa niemiecka
- Dubberzin
- Miejscowość
- Dobrzęcino, gm. Kobylnica
- Dawny powiat
- Kreis Schlawe (Sławno), Regierungsbezirk Köslin, Prowincja Pomorze; Amtsbezirk Dubberzin (Dobrzęcino)
- Powiat dziś
- słupski
- Parafia ewangelicka
- Kirchspiel Groß Schlönwitz (Słonowice), Kirchenkreis Schlawe, Kościół unijny staropruski (ewangelicko-unijny) — Dobrzęcino było wsią filialną tej parafii
- Po 1945
- pozostał cmentarzem
- Dziś
- nieczynny cmentarz poewangelicki

Dawny cmentarz w Dobrzęcinie, do 1945 roku Dubberzin, jest dziś zieloną wyspą wśród pól uprawnych. Monografia cmentarzy powiatu słupskiego umieszcza go w północno-zachodniej części wsi, kilometr za zabudowaniami: założono go na rzucie koła, z dojściem od wschodu aleją obsadzoną świerkami, a na samym terenie posadzono drzewa liściaste z domieszką iglastych; tego osiowego założenia nie widać.
Chowano tu mieszkańców Dobrzęcina, a wśród nich także właścicieli majątku z rodu von Krockow. Monografia odczytuje nagrobek Hansa Karla Ernsta von Krockow z datą 7 listopada 1841 roku oraz nagrobek jego żony, Christiane Florentine von Krockow, zmarłej 19 maja 1850 roku; ewidencja tę samą parę nazywa Carlem hrabią von Krockow (1769–1841), panem na Dobrzęcinie, Słonowicach, Wrzącej i Zbyszewie, oraz Christine Florentine hrabiną von Krockow (1783–1850).
Dobrzęcino było majątkiem szlacheckim w powiecie sławieńskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Należało do rodu von Krockow od 1770 roku, a po śmierci ostatniej pani na majątku przejęli je w 1851 roku baronowie von Wolzogen i posiadali do 1945 roku. Spis z 2 grudnia 1895 roku wykazuje Dobrzęcino jako obwód dworski z 211 ewangelikami; katolików nie zapisano. Dobrzęcino było zarazem siedzibą okręgu urzędowego, któremu podlegała między innymi Wrząca.
Kościoła ani kaplicy w Dobrzęcinie nie było. Wieś stanowiła filię ewangelickiej parafii w Słonowicach, po niemiecku Schlönwitz. W parafii współpatronat sprawowali właściciele majątku.
Po 1945 roku Niemców wysiedlono. W latach siedemdziesiątych XX wieku rozebrano wschodnie skrzydło dworu.
🟡 Źródła nie zgadzają się w jednym szczególe. Ewidencja konserwatorska opisuje to samo miejsce inaczej — jako wyniesiony, owalny plac w północnej części wsi, o powierzchni około 16 arów, założony w 1841 roku.
Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Gmina Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim; Krystyna Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, hasło Dobrzęcino, s. 116; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, powiat sławieński.
Pinezka wskazuje obiekt. (mapa topograficzna 1:25 000, arkusz 1667 Kulsow (SLUB 10005663), wydanie 1934 (Hrsg. 1891, bericht. 1934) (znak cmentarza))
Źródła
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
- Gmina Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim
Metryczka
- Identyfikator w atlasie
- CM-0577
- Stan weryfikacji
- sprawdzony w źródłach
- Pewność ustaleń
- wysoka