Dziedzictwo › Katalog › Dobrzęcino

Cmentarz · powiat słupski

Dobrzęcino — cmentarz ewangelicki

niem. Dubberzin

Rodzaj
cmentarz poewangelicki
Nazwa niemiecka
Dubberzin
Miejscowość
Dobrzęcino, gm. Kobylnica
Dawny powiat
Kreis Schlawe (Sławno), Regierungsbezirk Köslin, Prowincja Pomorze; Amtsbezirk Dubberzin (Dobrzęcino)
Powiat dziś
słupski
Parafia ewangelicka
Kirchspiel Groß Schlönwitz (Słonowice), Kirchenkreis Schlawe, Kościół unijny staropruski (ewangelicko-unijny) — Dobrzęcino było wsią filialną tej parafii
Po 1945
pozostał cmentarzem
Dziś
nieczynny cmentarz poewangelicki
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Dawny cmentarz w Dobrzęcinie, do 1945 roku Dubberzin, jest dziś zieloną wyspą wśród pól uprawnych. Monografia cmentarzy powiatu słupskiego umieszcza go w północno-zachodniej części wsi, kilometr za zabudowaniami: założono go na rzucie koła, z dojściem od wschodu aleją obsadzoną świerkami, a na samym terenie posadzono drzewa liściaste z domieszką iglastych; tego osiowego założenia nie widać.

Chowano tu mieszkańców Dobrzęcina, a wśród nich także właścicieli majątku z rodu von Krockow. Monografia odczytuje nagrobek Hansa Karla Ernsta von Krockow z datą 7 listopada 1841 roku oraz nagrobek jego żony, Christiane Florentine von Krockow, zmarłej 19 maja 1850 roku; ewidencja tę samą parę nazywa Carlem hrabią von Krockow (1769–1841), panem na Dobrzęcinie, Słonowicach, Wrzącej i Zbyszewie, oraz Christine Florentine hrabiną von Krockow (1783–1850).

Dobrzęcino było majątkiem szlacheckim w powiecie sławieńskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Należało do rodu von Krockow od 1770 roku, a po śmierci ostatniej pani na majątku przejęli je w 1851 roku baronowie von Wolzogen i posiadali do 1945 roku. Spis z 2 grudnia 1895 roku wykazuje Dobrzęcino jako obwód dworski z 211 ewangelikami; katolików nie zapisano. Dobrzęcino było zarazem siedzibą okręgu urzędowego, któremu podlegała między innymi Wrząca.

Kościoła ani kaplicy w Dobrzęcinie nie było. Wieś stanowiła filię ewangelickiej parafii w Słonowicach, po niemiecku Schlönwitz. W parafii współpatronat sprawowali właściciele majątku.

Po 1945 roku Niemców wysiedlono. W latach siedemdziesiątych XX wieku rozebrano wschodnie skrzydło dworu.

🟡 Źródła nie zgadzają się w jednym szczególe. Ewidencja konserwatorska opisuje to samo miejsce inaczej — jako wyniesiony, owalny plac w północnej części wsi, o powierzchni około 16 arów, założony w 1841 roku.

Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Gmina Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim; Krystyna Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, hasło Dobrzęcino, s. 116; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, powiat sławieński.

Położenie: 54,3977° N, 16,8820° E — pomorskie Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (mapa topograficzna 1:25 000, arkusz 1667 Kulsow (SLUB 10005663), wydanie 1934 (Hrsg. 1891, bericht. 1934) (znak cmentarza))

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Gmina Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0577
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.