Duninowo — cmentarz wiejski (ewangelicki)

Cmentarz wiejski w Duninowie założono na rzucie kwadratu w południowej części wsi, poza ówczesnymi zabudowaniami zagrodowymi. Do dziś pełni swoją funkcję; od 1946 roku jest cmentarzem katolickim. Z czasem poszerzono go ku zachodowi; obecnie zajmuje około 9100 metrów kwadratowych. W Duninowie były dwa cmentarze, oba widoczne na mapach dziewiętnastowiecznych: starszy przykościelny i ten wiejski.

W 1994 roku stał tu, obok nowszych mogił, kamień poświęcony dwóm mieszkańcom Duninowa, Maxowi i Martinowi Schubringom, poległym w 1917 roku na pierwszej wojnie światowej, a także monumentalny krzyż kamienny, którego inskrypcja nie przetrwała. Dawne mapy pokazują na cmentarzu kaplicę — „źródła kartograficzne wskazują, że wzniesiono na nim również niewielką kaplicę, ale do dzisiaj nic z niej nie pozostało”, notuje monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego.

Duninowo, przed 1945 rokiem Dünnow, wzmiankowane jest w 1355 roku i przez stulecia wiązało się z rodami von Below i von Frankenstein oraz z książętami von Croÿ. Nazwa wsi pojawia się wcześniej: w umowie sprzedaży spisanej w Słupsku w 1337 roku, na mocy której mieszczanie słupscy nabyli od Święców tereny wzdłuż Słupi, opis granicy prowadzi „aż do ścieżki, która prowadzi z portu Ustka do wsi Duninowo i przy której stoi buk, na którym po obu stronach nacięto siekierą znaki” — po łacinie „semitam currentem de portu stolpesmunde uersus uillam Dünnouu”. Sama wieś nie wchodziła w skład sprzedawanego obszaru; występuje w dokumencie jako punkt orientacyjny. W spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku zapisano tu 310 ewangelików i ani jednego katolika. Duninowo było siedzibą parafii; w 1907 roku należała do synodu słupskiego w konsystorzu ewangelickim prowincji Pomorze.

Ernst Müller opisuje Duninowo jako parafię macierzystą z filią w Zaleskiem (Saleske); należały do niej także Lędowo (Lindow) i Modła (Muddel), a prawo powoływania duchownego przysługiwało właścicielom tych dóbr.

W Duninowie działała wytwórnia organów, założona w 1859 roku przez Christiana Friedricha Völknera; produkcję organów zakończył tu pożar w 1906 roku.

Datę objęcia urzędu przez ostatniego niemieckiego proboszcza podaje urzędowy organ konsystorza: Schreiber został pastorem w Duninowie z dniem 1 stycznia 1938 roku. Jego poprzednikiem był Simon, powołany tu z dniem 1 stycznia 1930 roku. Spis parafii pomorskich z 1932 roku podaje dla parafii 3200 dusz i gminę kościelną w Saleske, oddaloną o 5 kilometrów. Pastorem był wtedy Eberhard Simon. To Schreiber spisał kronikę tutejszej parafii.

Źródła: „Kirchliches Amtsblatt der Kirchenprovinz Pommern”, rocznik 1938; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku; „Kirchliches Amtsblatt des Königlichen Konsistoriums der Provinz Pommern”, rocznik 1907; Ernst Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, Stettin 1912, s. 471–472; Krystyna Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, s. 223; Duninowo — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim (cmentarze.slupsk.pl); „Das Evangelische Pommern”, cz. II, Stettin 1932, s. 174.