Gdańsk - Główne Miasto — cmentarz poewangelicki

Cmentarz przykościelny (Kirchhof) przy luterańskim kościele św. Jana Chrzciciela i św. Jana Apostoła na Głównym Mieście (Rechtstadt), ul. Świętojańska. Kościół gotycki, wznoszony od ok. 1370, sklepienia ukończone w 1465; rangę świątyni parafialnej północnej części Głównego Miasta uzyskał w 1456.

Po zwycięstwie Reformacji w Gdańsku od 1559 (pierwszy pastor ewangelicki) do 1945 świątynia i przyległy cmentarz były luterańskie (ewangelicko-augsburskie). Zmarłych grzebano wokół kościoła tak intensywnie (w kilku warstwach), że podmyte fundamenty wymusiły w 1679 wzniesienie przypór. Teren cmentarza zredukowano z czasem do wąskiego dziedzińca wzdłuż elewacji północnej i wschodniej. W 1945 kościół przejął polski Kościół ewangelicki, w 1960 przekazano go miastu, w 1991 diecezji gdańskiej (katolickiej), a w 1995 w użyczenie Nadbałtyckiemu Centrum Kultury. [?] Odrębny cmentarz parafii św. Jana przy Wielkiej Alei zamknięto w 1946 i zlikwidowano (na jego części stanęła szkoła).