Gdańsk — kaplica św. Gertrudy (Gertrudenkapelle, nieistniejąca)

Kaplica św. Gertrudy — nieistniejąca kaplica przyszpitalna, wzmiankowana wraz ze szpitalem św. Gertrudy przed 1342 r., pierwotnie poza murami, naprzeciw Bramy Długoulicznej, na lewym brzegu kanału Raduni. Katolicka: podległa najpierw kościołowi św. Katarzyny, od 11 VI 1363 filialna wobec kościoła NMP; przywilej dozwalał jedną cichą mszę dziennie, bez śpiewu, kazań i procesji. W 1520 spalona prewencyjnie przez mieszczan wobec zagrożenia krzyżackiego, odbudowana; w 1563 przeniesiona ze szpitalem na Zaroślak, zniszczona 1576 podczas przygotowań do wojny ze Stefanem Batorym.

W l. 1581–1582 urządzono ją w centralnej części odbudowanego szpitala. Po Reformacji pełniła funkcje ewangelickie (luterańskie): w l. 1632–1635 udzielano w niej chrztów i pogrzebów, a obsługiwał ją pastor Elias Hirschfeld, inicjator budowy luterańskiego kościoła Zbawiciela (Salvatorkirche). W 1695 przeniesiono z niej ołtarz i ambonę do nowego kościoła Zbawiciela, a kaplicę zamknięto i rozebrano ze względu na zły stan. Dziś nie istnieje.