Gdańsk — Kaplica i miejsca kultu kalwińskiego (gmina reformowana)

Kościół św. Piotra i Pawła (niem. St. Peter und Paul) na Starym Przedmieściu — główna świątynia gdańskich ewangelików reformowanych (kalwinistów). Gotycki, wznoszony od końca XIV w. (kaplica 1385, kościół od 1393; po pożarze 1424 ukończony 1456; rozbudowy 1486–1487 i 1514–1516) jako filia kościoła Mariackiego.

W okresie reformacji przekazany luteranom (1557), a w 1589/1590 przejęty przez kalwinistów; od 1622 do 1945 pozostawał ich głównym kościołem. Odprawiano tu nabożeństwa po niemiecku, niderlandzku i polsku, od 1688 także po francusku dla hugenotów oraz po angielsku i szkocku. W 1945, podczas szturmu Armii Czerwonej, świątynia spłonęła — runęły dachy prezbiterium i naw oraz szczyty wieży. Odbudowę prowadzono od 1959, kościół ponownie otwarto 30 X 2000. Od 1958 użytkuje go Kościół rzymskokatolicki (kuria gdańska), a od 2009 mieści się przy nim parafia ormiańskokatolicka. Długość 62 m, szerokość 26 m, wieża 41 m.