Dziedzictwo › Katalog › Gdańsk-Wrzeszcz

Cmentarz · miasto Gdańsk

Gdańsk-Wrzeszcz — cmentarz ewangelicki kościoła Mariackiego (St. Marien-Kirchhof III)

niem. St. Marien-Kirchhof III

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
St. Marien-Kirchhof III
Miejscowość
Gdańsk-Wrzeszcz
Dawny powiat
Danzig (Stadt); od 1867 Prusy, Regierungsbezirk Danzig, Prowincja Prusy Zachodnie; 1920–1939 Wolne Miasto Gdańsk
Powiat dziś
miasto Gdańsk
Po 1945
cmentarz zlikwidowany
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Kiedy w 1867 roku gdańska parafia Najświętszej Marii Panny zakładała cmentarz nazwany później St. Marien-Kirchhof III — trzecim cmentarzem kościoła Mariackiego — nekropolie wyprowadzano wówczas z Gdańska wzdłuż Wielkiej Alei (Große Allee), dzisiejszej alei Zwycięstwa. Nowy cmentarz powstał po jej południowo-zachodniej stronie, już we Wrzeszczu (Langfuhr), i zajął 2,04 hektara na planie zbliżonym do prostokąta wydłużonego równolegle do alei. Od północnego zachodu graniczył z ewangelickim cmentarzem świętej Katarzyny, od południowego wschodu z katolickim cmentarzem świętego Józefa i świętej Brygidy. Do dziś czytelny jest ślad alei podłużnej i prostopadłych do niej alej poprzecznych, z których jedna zachowała szpaler platanów. Był ewangelicki, luterański, parafialny — należał do kościoła Najświętszej Marii Panny, który według Harnocha liczył około 1890 roku 10 600 dusz.

Fankidejski pisze, że pierwsze luterańskie nabożeństwo odprawiono w kościele Mariackim w 1524 roku, a w 1526 roku biskup Maciej Drzewicki poświęcił kościół ponownie. Według Hermanna Freytaga aktu tego dokonał 25 lipca 1526 roku biskup pomocniczy Aleksander, gdy król i biskup opuścili już miasto. Metryki parafii, zestawione przez Bära, obejmują pogrzeby w latach 1537–1566 i znów od 1593, chrzty od 1580, śluby od 1590.

Według Freytaga przez następne dziesięciolecia katolikom pozostawał tam jeden nieprofanowany ołtarz wielki; skończyło się to podczas bezkrólewia, gdy w 1572 roku dwaj predykanci zaczęli i przy nim udzielać komunii pod dwiema postaciami. Kościół Mariacki (Marienkirche) pozostawał w rękach luteranów od 1572 do 1945 roku.

Inaczej datują cmentarz Anna Krüger i zeszyt „Gdańskie Miniatury”. Według monografii Krüger nowy cmentarz Najświętszej Marii Panny powstał w latach 1899–1901, a w wykładzie z 2019 roku autorka mówiła o trzecim cmentarzu parafii Mariackiej z 1901 roku, położonym po zachodniej stronie alei. „Miniatury” piszą, że drugi cmentarz tej parafii utworzono na początku XX wieku, gdy pierwszy był już zapełniony. W tym samym zeszycie drugi cmentarz parafii Mariackiej ulokowano przy cmentarzu świętego Józefa i świętej Brygidy, z którym graniczył także cmentarz opisywany tutaj. W źródłach nie znaleziono rozstrzygnięcia, czy cmentarz założono w 1867 roku, czy na początku XX wieku.

Według księgi adresowej z 1910 roku trzeci cmentarz parafii Mariackiej leżał we Wrzeszczu przy Große Allee 16/18; ogrodnikiem był Templin. Był to numer sprzed przenumerowania domów przy Wielkiej Alei między 1914 a 1918 rokiem: w spisie domów z 1914 roku cmentarz parafii Mariackiej ma numer 16/18, a w spisie z 1918 roku — numer 30.

Po wojnie kościół Mariacki przejęli katolicy, ale cmentarz nie przeszedł razem z nim — nie pełnił nigdy funkcji katolickiej. Dla celów grzebalnych zamknęła go decyzja Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z 8 grudnia 1956 roku; w wykazie ogłoszonym 25 maja 1957 roku figuruje jako cmentarz „Marii (nowy)” przy alei Zwycięstwa 30, o powierzchni 2,0482 hektara. W latach siedemdziesiątych XX wieku teren zniwelowano i urządzono w tym miejscu park. W gminnej ewidencji zabytków miasta Gdańska, wyliczającej 31 pozycji cmentarnych, nie figuruje osobno.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku podaje w parafii St. Marien w Gdańsku 10 268 ewangelików.

Źródła: „Neues Adreßbuch für Danzig und die städtischen Vororte…”, Danzig 1910, s. 67; Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) i gminna ewidencja zabytków miasta Gdańska; Encyklopedia Gdańska (Gedanopedia), hasło „Cmentarze we Wrzeszczu (z Aniołkami). Przy Wielkiej Alei”, oraz cmentarze-gdanskie.pl; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890; M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908; J. Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej”, Pelplin 1880; H. Freytag, „Die Beziehungen Danzigs zu Wittenberg in der Zeit der Reformation”, Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins, zeszyt 38, Danzig 1898, s. 45; A. Krüger, „Cmentarze przy Wielkiej Alei w Gdańsku 1867–1945. Studium z dziejów kultury funeralnej”, 2021, Wstęp; „Zielone miasto. Wielka Aleja — lipa”, Gdańskie Miniatury 06/2018, Instytut Kultury Miejskiej; A. Krüger, wykład „Z dziejów cmentarzy przy Wielkiej Alei w Gdańsku 1867–1945”, 30 października 2019 roku; „Neues Adreßbuch für Danzig und seine Vororte” 1914, cz. III, s. 80; „Neues Adreßbuch für Danzig und seine Vororte” 1918, cz. III, s. 75; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 18; „Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku” 1957, nr 4, poz. 46, s. 38.

Położenie: 54,3706° N, 18,6253° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (Środek pola cmentarnego odczytany na mapie topograficznej 1:25 000, arkusz 1677 „Danzig”, w wydaniach z 1940 i 1944 roku: pole po południowo-zachodniej stronie Wielkiej Alei, między cmentarzem świętej Katarzyny a cmentarzem świętego Józefa i świętej Brygidy, około 160 na 120 metrów, z rondem na alei głównej. Kolejność cmentarzy według planu Pharusa z 1938 roku (wkładka „Langfuhr”). Współrzędne z siatki kilometrowej arkusza; oba wydania różnią się o około 1 metr, dokładność około ±30 metrów.)

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Kwerenda własna atlasu
  3. Encyklopedia Gdańska (Gedanopedia)
  4. cmentarze-gdanskie.pl
  5. A. Krüger, „Cmentarze przy Wielkiej Alei w Gdańsku 1867–1945. Studium z dziejów kultury funeralnej”, słowo/obraz terytoria, 2021, Wstęp
  6. „Zielone miasto. Wielka Aleja — lipa”, Gdańskie Miniatury 06/2018, Instytut Kultury Miejskiej
  7. A. Krüger, „Z dziejów cmentarzy przy Wielkiej Alei w Gdańsku 1867–1945”, wykład, 30 października 2019 roku (nagranie WMG)
  8. „Neues Adreßbuch für Danzig und die städtischen Vororte…”, Danzig 1910, s. 67
  9. „Neues Adreßbuch für Danzig und seine Vororte” 1914, cz. III, s. 80 (spis domów, Große Allee)
  10. „Neues Adreßbuch für Danzig und seine Vororte” 1918, cz. III, s. 75 (spis domów, Große Allee)
  11. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 18

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0049
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.