Dziedzictwo › Katalog › Gilwa Mała

Cmentarz · powiat kwidzyński

Gilwa Mała — cmentarz ewangelicki w lesie na wzgórzu (działka 306/4)

niem. Klein Gilwe

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Klein Gilwe
Miejscowość
Gilwa Mała, gm. Kwidzyn
Dawny powiat
Kreis Marienwerder (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
kwidzyński
Po 1945
nieczynny
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Cmentarz leży w lesie, na wzgórzu, między Gilwą Małą a Gilwą Wielką, na północny wschód od Gilwy Wielkiej, na działce numer 306/4 w obrębie Paczkowo, w gminie Kwidzyn. Wojewódzka ewidencja zabytków datuje go na drugą połowę XIX wieku.

Kościół w Neudörfchen ufundował w 1624 roku Wolff Friedrich, baron na Heydeck, dziedzic Neuhofu, Cremitten i Neudörfchen. Własnego duchownego zbór miał od 1669 roku, a w 1813 roku świątynia stała się filią kościoła w Trumiejach; nabożeństwa odprawiano w niej co trzecią niedzielę, do 1778 roku także po polsku. Dzisiejszy murowany kościół wzniesiono w 1845 roku, wieżę w 1849; ma dwa dzwony i organy o siedmiu głosach, a przed ołtarzem leży płyta nagrobna Friedricha von der Gröbena.

Gilwa Mała to dawne Klein Gilwe. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał Klein Gilwe jako wieś. Notował tu 25 domów mieszkalnych i 260 mieszkańców, w tym 251 ewangelików i dziewięciu katolików. Ewangelicy należeli do parafii Belschwitz; katolicy — do parafii w Kwidzynie; dzieci należały do okręgu szkolnego Gilwe B.

W pruskich spisach powszechnych Gilwa Mała nie była osobną gminą, lecz osadą w obrębie wsi Gilwe A, czyli dzisiejszej Gilwy: w 1885 roku stały w niej 24 budynki mieszkalne i mieszkało 175 osób, w 1905 roku — 25 budynków i 138 osób. Obok spisy ujmują osobno mniejszą osadę Gilwe B, leżącą około kilometra na południe od Gilwy, którą opuszczono przed 1945 rokiem. W spisie z 1 grudnia 1885 roku większa Gilwe A liczyła 429 mieszkańców, w tym 420 ewangelików i dziewięciu katolików, mniejsza Gilwe B — 130 mieszkańców, wszystkich wyznania ewangelickiego. Ewangelicy z Gilwe A chodzili wtedy do kościoła w Groß Bellschwitz, ewangelicy z Gilwe B do Trumiej (Groß Tromnau), katolicy z obu osad do Prabut.

Osobno liczy obie osady także spis z 1 grudnia 1910 roku: Gilwe A miała wtedy 313 mieszkańców, wśród nich 303 ewangelików i dziesięciu katolików. Gilwe B liczyła 105 mieszkańców, wszystkich wyznania ewangelickiego. Parafię ewangelicką wskazano Gilwie A w Trumiejkach (Klein Tromnau) w powiecie suskim, a Gilwie B w Neudörfchen; tam też, w Neudörfchen, mieściły się urząd stanu cywilnego i obwód urzędowy obu osad.

Program Opieki nad Zabytkami Gminy Kwidzyn podaje, że cmentarz ma nieczytelny układ kompozycyjny, nie zachował się na nim starodrzew, teren porastają samosiejki, a nagrobki są zdewastowane.

🟡 Źródła nie zgadzają się w jednym szczególe. Wojewódzka ewidencja zabytków wiąże oba cmentarze Gilwy z Gilwą Małą i żadnego nie przypisuje ani Gilwe A, ani Gilwe B; Program Opieki nad Zabytkami Gminy Kwidzyn na lata 2023–2026 wiąże ten cmentarz z dawnym majątkiem Gilwa A.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku liczy tę miejscowość razem z Groß Gilwe A w parafii Trumiejki (Klein Tromnau) i podaje łącznie 307 ewangelików.

Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, na podstawie spisu powszechnego z 1 grudnia 1885 roku, oprac. Königliches statistisches Bureau; Gemeindelexikon. Auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 1. Dezember 1910 und anderer amtlicher Quellen, oprac. Königlich Preußisches Statistisches Landesamt, zeszyt III: Regierungsbezirk Marienwerder, Berlin 1912; wojewódzka ewidencja zabytków, arkusz gminy Kwidzyn, poz. 54; L. Rhesa, „Kurzgefaßte Nachrichten von allen seit der Reformation an den evangelischen Kirchen in Westpreußen angestellten Predigern”, Königsberg 1834, s. 9–10; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 520–521; Gemeindelexikon für das Königreich Preußen, Heft II: Provinz Westpreußen, Berlin 1908 (spis z 1 grudnia 1905 roku), Kreis Marienwerder, s. 82–83, pozycje 17–18; D. Lange, „Geographisches Ortsregister Ostpreußen”, 2005, karta miejscowości Klein Gilwe w Bildarchiv Ostpreußen; Program Opieki nad Zabytkami Gminy Kwidzyn na lata 2023–2026 (uchwała nr XLIX/342/23 z 31 maja 2023 roku); E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 102–103; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 73.

Położenie: 53,7168° N, 19,1511° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt.

Źródła

  1. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku, wojewódzka ewidencja zabytków, arkusz gminy Kwidzyn, stan 29 VIII 2026, poz. 54
  2. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, na podstawie spisu powszechnego z 1 grudnia 1885 roku, oprac. Königliches statistisches Bureau
  3. Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, zeszyt III: Regierungsbezirk Marienwerder, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 grudnia 1910 roku)
  4. Wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego
  5. L. Rhesa, „Kurzgefaßte Nachrichten von allen seit der Reformation an den evangelischen Kirchen in Westpreußen angestellten Predigern”, Königsberg 1834
  6. A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 533 i 539–540
  7. D. Lange, „Geographisches Ortsregister Ostpreußen”, 2005 — karta miejscowości Klein Gilwe (Bildarchiv Ostpreußen)
  8. D. Lange, „Geographisches Ortsregister Ostpreußen”, 2005 — karty miejscowości Gilwe i Gilwe B (Bildarchiv Ostpreußen)
  9. Program Opieki nad Zabytkami Gminy Kwidzyn na lata 2023–2026, uchwała nr XLIX/342/23 z 31 maja 2023 roku, Dz. Urz. Woj. Pomorskiego 2023, poz. 3041, s. 85
  10. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 73

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-1081
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
średnia
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.