Kamela — cmentarz poewangelicki

Kamela (niem. Kamehlen), wieś na Kaszubach w dawnym Kreis Karthaus (rej. Gdańsk), założona ok. 1600 r. jako osada karczunkowa w starostwie skarszewskim. W przeciwieństwie do typowo katolickiej okolicy kartuskiej miała silną ludność ewangelicko-niemiecką: ok. 1880 r.

na 173 mieszkańców w 26 gospodarstwach przypadało 119 ewangelików i 54 katolików, a w 1892 r. Niemcy stanowili 68% z 241 mieszkańców. Ewangelicy należeli do parafii w Hopowie (Hoppendorf), katolicy do Goręczyna; USC mieścił się w Borczu. We wsi nie było własnego kościoła ewangelickiego — pozostał po tej społeczności cmentarz, położony ok. 1 km na północny zachód od zabudowań. Ostatni pochówek odbył się w 1946 r. Do dziś zachował się pojedynczy, odrestaurowany żeliwny krzyż; nekropolię uporządkowali mieszkańcy.