Kobylnica — cmentarz ewangelicki przy kościele

Cmentarz przykościelny w Kobylnicy, po niemiecku Kublitz, jest najstarszym z trzech tutejszych. Założono go w XVII wieku w centrum wsi, na owalnym kopcu; stanowi bezpośrednie otoczenie świątyni. Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku stał na nim żeliwny krzyż nagrobny z 1846 roku; dziś dawny układ nekropolii jest całkowicie zatarty — nie przetrwały ani nagrobki, ani krzyże. Karl-Heinz Pagel podaje, że kryptę rodu von Puttkamer umieszczono pod ołtarzem, nad którym znajdowała się ambona, a samo miejsce pochówku otaczała prosta drewniana krata.

Kobylnica była pierwotnie filią słupskiego kościoła Mariackiego, którego diakoni sprawowali tu opiekę duszpasterską. W 1612 roku księżna Erdmuta ustanowiła w Kobylnicy samodzielną parafię ewangelicką. Po śmierci pastora Johanna Drenckhana — według Müllera prawdopodobnie w 1702 roku — Kobylnicę połączono z kościołem zamkowym w Słupsku.

W 1784 roku Kobylnica leżała ćwierć mili na zachód-południowy zachód od Słupska, przy trakcie do Miastka, i była podzielona między króla i szlachtę. W części królewskiej mieszkało 13 gospodarzy, z których czterech osadzono na rozparcelowanym folwarku, oraz 10 chałupników-budników — razem 23 dymy; część szlachecka liczyła 13 dymów. Strumień płynący przez wieś napędzał młyn, który należał do miasta Słupska. Kościół, pod patronatem króla, był filią kościoła zamkowego w Słupsku; należały do niego Widzino (Veddin) i owczarnia Bolesławice (Ulrichsfelde).

Spis parafii pomorskich z 1932 roku wymienia wieś jako gminę kościelną przy gminie zamkowej w Słupsku, oddaloną od miasta o 4 kilometry, i podaje dla obu razem 7000 dusz. Pastorem był Friedrich Pieper.

Od cmentarza przykościelnego należy odróżnić młodszy cmentarz parafialny przy ulicy Witosa.

Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim (cmentarze.slupsk.pl); Krystyna Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, s. 118–119; Ernst Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, Stettin 1912, s. 466–467; Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie”, Informator Parafialny Parafii EA w Słupsku nr 2/2024; K.-H. Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989, hasło Kublitz; L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 928, 931, 955–956; „Das Evangelische Pommern”, cz. II, Stettin 1932, s. 175.