Łęcze — dawny kościół ewangelicki (ob. Najświętszego Serca Jezusa)

Kościół w Łęczu, po niemiecku Lenzen, w gminie Tolkmicko w powiecie elbląskim, był do 1945 roku ewangelickim kościołem parafialnym. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje przy wsi Lenzen w powiecie elbląskim jeden kościół luterański, a przy sąsiednim Próchniku (Dörbeck) luterański kościół filialny, którego kościołem macierzystym było Łęcze.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku wymienia gminę kościelną Łęcze, liczącą 1802 dusze, pod patronatem królewskim. Pastor Hermann Graudenz, urzędujący w Łęczu od 1894 roku, obsługiwał także gminy kościelne w Próchniku i w Tolkmicku.

Rejestr zabytków województwa warmińsko-mazurskiego notuje w Łęczu kościół filialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa, z datami 1746 i 1881, wpisany pod numerem 410 z 14 października 1971 roku. Według Roberta Ziemiańskiego o przejęcie zniszczonego kościoła ewangelickiego w Łęczu zabiegały po wojnie władze gminne i administrator parafii, ksiądz E. Pieczykolano; 18 lutego 1946 roku Tymczasowy Zarząd Państwowy przekazał kościół w użytkowanie Kościołowi katolickiemu.

Źródła: „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820, s. 14–15, nr 112; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 29; rejestr zabytków nieruchomych województwa warmińsko-mazurskiego, Narodowy Instytut Dziedzictwa, stan na 30 czerwca 2026 roku, s. 43 (Łęcze, kościół filialny, numer 410 z 14 października 1971 roku); R. Ziemiański, „Duszpasterstwo protestanckie na terenach obecnej diecezji elbląskiej w latach 1945–1999”, „Studia Elbląskie” 2, 2000, s. 191.