Lubuczewo — cmentarz poewangelicki

Lubuczewo (niem. Lübzow) — wieś i dawny majątek rycerski (Rittergut) w powiecie słupskim; przed 1945 w Landkreis Stolp, rejencja koszalińska, prowincja Pomorze (granica z Kreis Schlawe przebiegała przez grunty wsi). Ludność ewangelicka. Wieś nie miała własnego kościoła — w XVIII w. przynależała do kościoła św. Piotra w Słupsku, a do 1945 do ewangelickiej parafii Freist (Wrzeście) w kręgu kościelnym Stolp-Altstadt (Kościół Unii Staropruskiej).

Parafia katolicka: Słupsk. Majątek od średniowiecza w rękach von Tessen, później m.in. von Reckow i von Pirch, od 1924 Eberharda von Braunschweig. Ludność: 321 (1925), 308 w 67 gospodarstwach (1939). 8 III 1945 wieś zajęła Armia Czerwona, 11 III znaleziono zastrzelonych właściciela i pięć osób; po wojnie wysiedlenie Niemców i zmiana nazwy. Obiekt to dawny ewangelicki cmentarz wiejski; daty założenia [?] i stanu dzisiejszego nie ustalono ze źródeł.