Marynowy — dom modlitwy menonicki (Marienau)

Marynowy (niem. Marienau), wieś żuławska lokowana w 1321 r. przez Zakon Krzyżacki. Do 1920 r. w Kreis Marienburg (Prusy Zachodnie), w latach 1920–1939 w Kreis Großes Werder w Wolnym Mieście Gdańsku, następnie w Rzeszy, po 1945 w Polsce. Wieś miała trójwyznaniowy charakter: w XIX w. ludność dzieliła się mniej więcej po połowie na ewangelików (unijnych/luterańskich) i katolików — każde wyznanie miało własny kościół i szkołę.

Odrębną wspólnotę stanowili mennonici (anabaptyści, osadnicy olęderscy), do których należała większość właścicieli ziemskich; spisy notują 23 rodziny mennonickie (1776) i 93 mennonitów (1820). Zachowany do dziś zabytek to gotycki kościół św. Anny (poł. XIV w., drewniana wieża z 1619 r.), obecnie rzymskokatolicki. Po mennonitach pozostał relikt cmentarza z poł. XVIII w. Istnienie osobnego mennonickiego domu modlitwy podaje katalog holland.org.pl [?] — nie udało się tego potwierdzić niezależnie.