Mirowo — cmentarz ewangelicki (Mierau)

Mirowo, do 1945 roku Mierau, leży na Żuławach Malborskich w gminie Nowy Staw. W Mirowie zachował się dawny cmentarz. Z trzech wyznań obecnych we wsi — ewangelików, katolików i mennonitów — nie ustalono, do którego należał cmentarz.

Przed 1945 rokiem wieś należała do powiatu malborskiego (Kreis Marienburg) w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie. Spis powszechny z 1885 roku wykazał w tym powiecie 147 gmin wiejskich.

W urzędowym spisie miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku zapisano tu 270 mieszkańców — 130 luteranów, 79 katolików i 61 mennonitów. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w Mierau 35 budynków mieszkalnych i 338 mieszkańców, w tym 151 ewangelików, 115 katolików i 72 mennonitów. W tym samym podręczniku zapisano, że miejscowość miała własny okręg szkolny.

Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku wykazał w Mierau 312 mieszkańców: 141 ewangelików, 103 katolików i 68 osób zaliczonych do innych wyznań chrześcijańskich.

Statystyka Agathona Harnocha z 1890 roku wymienia „Mirau” wśród miejscowości okręgu szkolnego ewangelickiej parafii w Nowym Stawie. Parafia liczyła wtedy 1997 dusz. Słownik geograficzny wylicza Mirowo wśród wsi tamtejszej parafii katolickiej, a parafię ewangelicką zalicza do superintendentury malborskiej. W 1868 roku ta parafia ewangelicka liczyła według Słownika 1697 dusz.

Harnoch opisuje też dawne dzieje tej wspólnoty: luteranie z siedmiu wsi przypisanych do parafii katolickiej, w tym z Mirau, byli przyjmowani jako goście kościelni do kościoła świętego Jerzego za bramą malborską. Z dniem 12 lipca 1612 roku formalnie włączono te wsie do ewangelickiej gminy miejskiej.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Nowy Staw (Neuteich) i podaje tu 180 ewangelików.

Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, bearb. vom Königlichen statistischen Bureau, powiat malborski, strona 13 druku, pozycja 74; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, hasło Neuteich; Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII, hasło Nytych (Nowy Staw); „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820, s. 38, nr 81; Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 152, pozycja 79; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 36.