Dziedzictwo › Katalog › Nowa Cerkiew

Cmentarz · powiat nowodworski

Nowa Cerkiew — cmentarz ewangelicki

niem. Neukirch

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Neukirch
Miejscowość
Nowa Cerkiew, gm. Ostaszewo
Dawny powiat
Kreis Marienburg i. Westpr. (Regierungsbezirk Danzig, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
nowodworski
Po 1945
pozostał cmentarzem
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Teren dawnego cmentarza ewangelickiego w Nowej Cerkwi ma 0,39 hektara i leży w północnej części wsi, po wschodniej stronie drogi z Ostaszewa do Palczewa. Nagrobki się nie zachowały; czytelna pozostała aleja cmentarna i relikty nasadzeń. Ewidencja zabytków gminy Ostaszewo wymienia cmentarz pod pozycją 90 i datuje go na lata 1838–1945.

Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku przedstawiał Neukirch jako wieś na prawie chełmińskim z 53 budynkami mieszkalnymi. Mieszkańców było wtedy 568, w tym 212 ewangelików, 324 katolików, 27 mennonitów i jednego Żyda. W tym samym podręczniku zapisano, że katolicy należeli do miejscowej parafii, a miejscowość miała własny okręg szkolny.

Ewangelicki kościół w Nowej Cerkwi z 1838 roku przeniesiono do Elbląga. Według inwentarza zabytków Bernharda Schmida z 1919 roku budową kierował inspektor wałów Gersdorff. W tym samym inwentarzu zapisano, że świątynię poświęcono 5 sierpnia 1838 roku. Dzwony, lichtarze i krucyfiks podarował kościołowi król w tym samym roku.

Nowa Cerkiew była siedzibą własnej parafii ewangelickiej, obejmującej także Gniazdowo (Schönhorst) i Pręgowo Żuławskie. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 360 mieszkańców: 140 luteranów, 190 katolików i 30 mennonitów. W tym samym spisie jako parafię luterańską podano Nową Cerkiew (Neukirch). Spis powszechny z 1 grudnia 1905 roku naliczył w Nowej Cerkwi 499 mieszkańców. W tym samym spisie zapisano 267 katolików, 200 ewangelików, 28 innych chrześcijan i czterech Żydów.

Spis ksiąg metrykalnych Prus Zachodnich, sporządzony w 1908 roku przez Maxa Bära, notuje przy tutejszej parafii ewangelickiej pod nazwą Neukirch księgi chrztów od 1642 roku oraz ślubów i zgonów od 1740 roku. W tym samym spisie konfirmacje i wykaz komunikantów notowane są od 1867 roku. Jego zapis brzmi: „Tf 1642— Tr St 1740— K Konf 1867—. Dupl. A.-G. Tiegenhof: Tf Tr St 1800—74.”.

Almanach parafii ewangelickich Wolnego Miasta Gdańska z sierpnia 1927 roku wymienia ten cmentarz wśród dwóch cmentarzy parafii w Nowej Cerkwi. W tym samym almanachu parafia liczy 373 ewangelików.

🟡 Źródła nie zgadzają się w jednym szczególe. Ewidencja zabytków gminy Ostaszewo datuje cmentarz na lata 1838–1945, a Agathon Harnoch w 1890 roku wymienia w tej parafii tylko jeden cmentarz ewangelicki — w Pręgowie Żuławskim, urządzony w 1853 roku — i zapisuje, że wcześniej ewangelików grzebano na katolickim cmentarzu przykościelnym w Nowej Cerkwi.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku podaje tu 182 ewangelików, a w całej tutejszej parafii 297 dusz.

Źródła: wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa; A. Harnoch, Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreußen, Neidenburg 1890, diecezja Marienburg, hasło „Neukirch und Prangenau”, s. 437; Gemeindelexikon für das Königreich Preußen, Heft II: Provinz Westpreußen (spis z 1 grudnia 1905), Berlin 1908, powiat Marienburg, strony 78–79, pozycja 66; „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820, s. 38, nr 87; M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908, s. 10, nr 147; „Evangelischer Pfarr-Almanach für die Freie Stadt Danzig”, Danzig 1927, s. 32; Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 152–153, pozycja 84; B. Schmid, „Die Bau- und Kunstdenkmäler des Kreises Marienburg”, Danzig 1919, s. 197, 203; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 36.

Położenie: 54,1778° N, 18,9050° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (mapa topograficzna 1:25 000, arkusz 1879 Gr. Lichtenau (SLUB 10005488; też 10005489), wydanie 1925 (Aufn. 1898, bericht. 1909, Nachtr. 1925); sprawdzone też wydanie 1900 (znak cmentarza))

Źródła

  1. ugostaszewo.bip.gov.pl
  2. „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820
  3. M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908
  4. Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 152–153, pozycja 84
  5. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 36

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0989
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.