Dziedzictwo › Katalog › Orłowskie Pole

Cmentarz · powiat nowodworski

Orłowskie Pole — cmentarz mennonicki

niem. Orlofferfelde

Rodzaj
cmentarz mennonicki
Nazwa niemiecka
Orlofferfelde
Miejscowość
Orłowskie Pole, gm. Nowy Dwór Gdański
Dawny powiat
Kreis Marienburg i. Westpr. (Regierungsbezirk Danzig, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
nowodworski
Po 1945
pozostał cmentarzem
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Orłowskie Pole, po niemiecku Orlofferfelde, leży w gminie Nowy Dwór Gdański, w powiecie nowodworskim, na Żuławach. Tutejszy cmentarz mennonicki przylegał od północy do wiejskiego domu modlitwy; tak opisał go Bernhard Schmid w inwentarzu zabytków powiatu malborskiego („Nördlich schließt sich der Kirchhof an”). Na arkuszu 1780 Tiegenhof mapy topograficznej w skali 1:25 000, w wydaniu z 1910 roku, podpis „Mennoniten-Bethaus” stoi przy zabudowaniu w tym miejscu. W tej podziałce arkusz nie pokazuje sygnatur cmentarnych.

Gminny program opieki nad zabytkami gminy Nowy Dwór Gdański na lata 2022–2025 podaje, że nekropolie mennonickie wraz z Domami Modlitwy powstawały od drugiej ćwierci XVIII wieku, między innymi w Orłowskim Polu. W 1751 roku zbudowano tu mennonicki dom modlitwy: z bali, na wysokim cokole z kamienia polnego, o wymiarach około 12,0 na 24,5 metra. W szczycie południowym domu modlitwy mieściły się mieszkanie i izba starszych, a dach kryto holenderską dachówką. Zbór należał pierwotnie do samodzielnej gminy fryzyjskiej, a z gminą lubieszewską połączono go w 1882 roku. Od wschodu przylegał do niego bardzo obszerny podjazd ze słupami do przywiązywania zaprzęgów.

Schmid zapisał, że cmentarz, mało obsadzony, lecz dobrze utrzymany, z licznymi kamiennymi pomnikami, sprawia wrażenie poważne i wzruszające. Na cmentarzu stały według Schmida liczne drewniane oraz kamienne stele nagrobne starszego rodzaju. Zwracał uwagę, że im bliżej Żuław, tym staranniej dbano o groby: sadzono niskie krzewy, długie rzędy lip albo głogu o koronach strzyżonych na kształt żywopłotu, a na grobach — równo przycięte tuje.

Z tego samego opisu pochodzą nazwiska z tutejszych nagrobków. Cor. Schroeder z domu Quiring, zmarła w 1813 roku, doczekała się piaskowcowego obelisku na czworobocznym cokole. Kupcowi Peterowi Stobbemu z Nowego Dworu Gdańskiego, zmarłemu w 1823 roku, postawiono cokół z piaskowca z wazą, „w dobrych proporcjach”. W 1834 roku zmarła pani A. Hamm, która otrzymała podobny pomnik. Starszemu zboru Johannowi Donnerowi z Beiershorst, zmarłemu w 1830 roku, wystawiono stelę z wazą, z której zwisają wieńce. Cornelius Lepp z Nowego Dworu, zmarły w 1852 roku, otrzymał pomnik żeliwny: wysoki cokół z żałobną postacią kobiecą, częściowo złoconą, „w antycznych formach szkoły Schinkla”.

Marta Koperska-Kośmicka wymienia Orłowskie Pole wśród miejsc, w których w krajobrazie Żuław przetrwały do dziś nekropolie mennonickie, najczęściej jako pozostałości założeń z XIX wieku. Odnotowała też, że przed 2013 rokiem mennonickie stowarzyszenie Mennoniten Arbeitskreis Polen prowadziło na tutejszym cmentarzu prace porządkowe.

Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 169 mieszkańców w 24 domach: 69 luteranów, 11 katolików i 89 mennonitów; zarówno parafia luterańska, jak i katolicka mieściły się w Lubieszewie (Ladekopp). W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej opisywał Orlofferfelde jako wieś na prawie chełmińskim. Notował tu 26 budynków mieszkalnych i 263 mieszkańców, w tym 141 ewangelików, 42 katolików i 76 mennonitów. W tym samym roku dzieci należały do okręgu szkolnego w Orłowie.

Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku naliczył 235 mieszkańców: 125 ewangelików, 38 katolików i 72 osoby zapisane jako inni chrześcijanie.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Lubieszewo (Ladekopp) i podaje tu 96 ewangelików.

Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, bearb. vom Königlichen statistischen Bureau, Kreis Marienburg, s. 14–15, poz. 86; Bernhard Schmid, „Die Bau- und Kunstdenkmäler des Kreises Marienburg”, Danzig 1919, s. 245–246; Messtischblatt 1:25 000, arkusz 1780 Tiegenhof, wydanie z 1910 roku; „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820, s. 40, nr 97; wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; program opieki nad zabytkami gminy Nowy Dwór Gdański; Gminny Program Opieki nad Zabytkami Gminy Nowy Dwór Gdański na lata 2022–2025 (uchwała nr 383/LI/2022 z 30 czerwca 2022 roku); Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 154, pozycja 94; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 35; M. Koperska-Kośmicka, „Zanikanie. Cmentarze mennonickie w przestrzeni kulturowej Żuław”, „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego” 22, 2013, s. 55, 61.

Położenie: 54,2141° N, 19,0883° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (według danych OpenStreetMap)

Źródła

  1. prawomiejscowe.pl
  2. mapcarta.com
  3. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Marienburg
  4. Bernhard Schmid, „Die Bau- und Kunstdenkmäler des Kreises Marienburg”, Danzig 1919, s. 245–246
  5. Messtischblatt 1:25 000, arkusz 1780 Tiegenhof, wydanie z 1910 roku
  6. „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820
  7. Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 154, pozycja 94
  8. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 35
  9. M. Koperska-Kośmicka, „Zanikanie. Cmentarze mennonickie w przestrzeni kulturowej Żuław”, „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego” 22, 2013, s. 55, 61

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0986
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.