Osieki — cmentarz ewangelicki

W Osiekach były dwa cmentarze ewangelickie: wiejski i rodowy von Kleistów, położony na południe od zabudowań.

Cmentarz wiejski leży na północny wschód od miejscowości. Według monografii K. Mazurkiewicz-Palacz z 2013 roku, ilustrowanej fotografiami z 2010 roku, zachował pierwotne ogrodzenie z ciosów kamiennych na całym obwodzie oraz fragmenty ceglanych słupków bramy; droga, która doń prowadziła, zatarła się wśród łąk i pól. Stoi na nim kamień z inskrypcją ku czci pochowanych tu dawnych mieszkańców, a z nagrobków przetrwał fragment żeliwnego krzyża na kamiennym postumencie.

Osieki, po niemiecku Wusseken, po kaszubsku Òséki, były dawną wsią ewangelicką w powiecie sławieńskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, około 18 kilometrów na południowy wschód od Sławna; dziś leżą w powiecie słupskim. Majątek dzierżyli von Massowowie od 1285 do 1808 roku, a od 1822 rodzina von Kleist, z fideikomisem ustanowionym w 1863 roku. Mieszkańców było 404 w 1864 roku, 356 w 1910 i 205 w 1939.

Wieś nie miała własnego kościoła i należała jako filia do parafii ewangelickiej w Barcinie (Kirchspiel Bartin), w okręgu sławieńskim.

W latach 1944–1945 w pałacu urządzono obóz dla uchodźców. 10 marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona; zastrzelono wtedy ostatniego właściciela, Roberta von Kleista, wraz z synem, a ludność niemiecką później wysiedlono. Dziewiętnastowieczny pałac popadł w ruinę i został rozebrany po 1989 roku.

Źródła: K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, hasło Osieki, s. 107–108; Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie).