Dziedzictwo › Katalog › Otłowiec

Cmentarz · powiat kwidzyński

Otłowiec — cmentarze ewangelickie

niem. Groß Ottlau

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Groß Ottlau
Miejscowość
Otłowiec, gm. Gardeja
Dawny powiat
Kreis Marienwerder (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
kwidzyński
Po 1945
nieczynny
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Ewidencja konserwatorska wykazuje w Otłowcu dwa cmentarze ewangelickie. Z nich jeden leży poza wsią, na północ od zabudowań, po zachodniej stronie drogi do Otłówka, na działce 228/1, a drugi we wsi, po północnej stronie drogi do Osadnik, na działce 35. W drugim z nich, położonym naprzeciw domu numer 33, zachowały się tablice nagrobne. Gminny program opieki nad zabytkami gminy Gardeja na lata 2020–2023 wymienia nieczynny cmentarz ewangelicki z połowy XIX wieku na północ od wsi, po zachodniej stronie drogi do Otłówka; jest czytelny w terenie, zarośnięty, zaniedbany i zachowany szczątkowo.

Otłowiec — dawniej Otłowo albo Otłów, po niemiecku Groß Ottlau, a w dokumencie z 1402 roku Otlow — leży w gminie Gardeja, w powiecie kwidzyńskim, dziesięć kilometrów od miasta powiatowego. Według Słownika geograficznego wieś nadał w 1285 roku biskup pomezański — zapisany tam jako Heideryk — Teodorykowi Stango. W 1294 roku rycerz Szymon, który trzymał tu 112 i pół włóki na prawie chełmińskim, odstąpił biskupowi na jego prośbę i za zgodą swoich dzieci — Ottona, Małgorzaty i Katarzyny — czterdzieści włók, choć biskup zadowolił się trzydziestoma. Połowę pozostałych 72 i pół włóki otrzymał potem Gerhard, mąż Małgorzaty, drugą odkupił od spadkobierców, a w tym samym roku dostał na nie nowy przywilej. W zamian miał pełnić jedną konną służbę w lekkiej zbroi w granicach biskupstwa i płacić na świętego Marcina jednego fenika kolońskiego i funt wosku.

W 1374 roku w otoczeniu biskupa pomezańskiego Mikołaja występuje Jan z Otłowa.

W 1868 roku stały tu 64 budynki, w tym 36 domów, a wśród 316 mieszkańców było 314 ewangelików i dwóch katolików; na należącym do Otłowca folwarku, w 17 budynkach, mieszkało dalszych 146 osób, w tym 131 ewangelików i 15 katolików. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku naliczył w Otłowcu 263 mieszkańców i wszystkich 263 zapisał jako ewangelików — ani jednego katolika. W spisie z 1 grudnia 1910 roku wieś liczyła 183 mieszkańców, a wśród 179 niemieckojęzycznych było 174 ewangelików i pięciu katolików.

Wieś należała do parafii ewangelickiej w Gardei; katolicy należeli do parafii w Groß Schönwalde.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Gardeja (Garnsee) i podaje tu 175 ewangelików.

Źródła: Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku, wojewódzka ewidencja zabytków, arkusz gminy Gardeja; Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902, tom VII, hasło „Otłowo”; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen — spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, powiat Marienwerder, s. 76–77, poz. 34; Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft III: Regierungsbezirk Marienwerder, Berlin 1912 (spis z 1 grudnia 1910 roku), Kreis Marienwerder, poz. 28; Gminny Program Opieki nad Zabytkami Gminy Gardeja na lata 2020–2023 (uchwała nr XXII/146/2020 z 28 października 2020 roku); „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 68.

Położenie: 53,6564° N, 18,9562° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt.

Źródła

  1. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku, wojewódzka ewidencja zabytków, arkusz gminy Gardeja, stan 29 VIII 2026, poz. 287 i 288
  2. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Marienwerder
  3. Gminny Program Opieki nad Zabytkami Gminy Gardeja na lata 2020–2023, uchwała nr XXII/146/2020 z 28 października 2020 roku, Dz. Urz. Woj. Pomorskiego 2020, poz. 4865, s. 74, tab. 4, lp. 19 i 20
  4. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 68

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-1114
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
średnia
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.