Otnoga — mały cmentarz ewangelicki (działka 100/4)

Drugi z dwóch cmentarzy ewangelickich, które wykazy urzędowe prowadzą pod nazwą Otnogi, leży na części działki 100/4 w obrębie Otnoga. W planie miejscowym tego obrębu z 2006 roku wyznaczono dla niego teren byłego cmentarza ewangelickiego o powierzchni 0,0699 hektara, z poleceniem, by pozostawić go w stanie naturalnym i oznakować tablicą informacyjną. Oba cmentarze ujmuje wojewódzka ewidencja zabytków; te same działki — 10/1 i 100/4 — podają program opieki nad zabytkami powiatu bytowskiego na lata 2023–2026 i projekt zmiany studium gminy Czarna Dąbrówka z 2020 roku. W zbiorze położeń cmentarzy Marka Drzewieckiego punkt leżący w pobliżu nosi podpis „Grobowiec Otnoga”.

W 1784 roku Otnoga, położona w piaszczystej dolinie nad Łupawą, która niedaleko stąd, przy Zawiatach, wypływa z jeziora łupawskiego, liczyła 10 dymów. Należała do parafii w Mikorowie (Mikrow), ale mieszkańcy uczęszczali przede wszystkim do kaplicy w Kozinie, bo mieli do niej bliżej.

Otnoga — po niemiecku Wottnogge, a w latach 1938–1945 Mühlental — leżała przed wojną w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; do powiatu bytowskiego weszła po 1945 roku. Własnego kościoła ani kaplicy wieś nie miała.

Źródła: Program opieki nad zabytkami powiatu bytowskiego na lata 2023–2026 (uchwała nr XL/296/2023, Dziennik Urzędowy Województwa Pomorskiego z 2023 roku, poz. 1075), wykaz zieleni i cmentarzy, poz. 584 i 585; projekt zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarna Dąbrówka, luty 2020, tabela „Zabytkowe cmentarze”, poz. 22 i 23; miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obrębu Otnoga, uchwała Rady Gminy Czarna Dąbrówka nr XXXIV/290/06 z 25 maja 2006 roku; M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej” — zbiór położeń cmentarzy; L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 951–953 i 1018–1019.