Podgórze — cmentarz ewangelicki

Karta cmentarza w Podgórzu z 30 września 1993 roku ocenia jego stan słowami: „ślady kilku nagrobków, drzewostan w 90%”. Cmentarz leżał w północnej części wsi przy drodze polnej, na równym terenie, bez muru i bramy; naliczono na nim 10 mogił z pierwszej połowy XX wieku oraz cokoły krzyży żeliwnych. Przy granicy rósł wtedy szpaler świerkowy, a runo tworzyły bluszcz i barwinek.

Podgórze — do 1945 roku Karlswalde, a wcześniej Carlswalde; nazwę zmieniono 14 grudnia 1909 roku — leżało w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Do 30 września 1928 roku było samodzielnym obszarem dworskim (Gutsbezirk), potem gminą. Majątek należał do rodziny von Zitzewitz: do Wilhelma, żyjącego w latach 1838–1925, a po nim do jego syna Ernsta, urodzonego w 1873 i zmarłego w 1945 roku.

Ewangelicy należeli do parafii w Cetyniu (Zettin), katolicy — do parafii w Miastku (Rummelsburg). Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał w obwodzie dworskim Karlswalde 207 mieszkańców: 205 ewangelików i dwóch katolików; urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy umieszcza w Ponickel.

Parafia cetyńska należała według Ernsta Müllera najpierw do synodu słupskiego, potem do kołczygłowskiego, a w 1912 roku do bytowskiego. Jej filia w Trzebielinie (Treblin) usamodzielniła się w 1900 roku. Kolatorami byli właściciele dóbr Cetyń, Sellin, Starkow, Zuckers, Darsekow, Gumenz i Viartlum.

W 1945 roku, podczas ofensywy sowieckiej, spłonął między innymi dwór; po wojnie wieś znalazła się w granicach Polski.

Źródła: pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, s. 164–165, poz. 81; E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart”, cz. II: „Regierungsbezirk Köslin”, Stettin 1912, s. 80 (hasło Zettin); karta cmentarza w Podgórzu, oprac. H. Grecki, 1993 (Narodowy Instytut Dziedzictwa, serwis zabytek.pl).