Popowice — cmentarz ewangelicki

Cmentarza ewangelickiego w Popowicach, w gminie Miastko, nie ma: na jego miejscu ustawiono w 1993 roku kamień pamiątkowy.

W 1784 roku Popowice, po niemiecku Puppendorf, były według Brüggemanna folwarkiem z kilkoma domami na gruntach Wałdowa (Waldow). Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku notuje Puppendorf jako osadę w obrębie obwodu dworskiego Wałdowo (Waldow) — 13 budynków mieszkalnych i 129 mieszkańców. Tę osadę — folwark majątku Wałdowo — rozparcelowała w latach 1905–1906 spółka osadnicza Pommersche Ansiedlungsgesellschaft: 368 hektarów podzielono na 20 osad. Popowice leżały w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej. W Piaszczynie (Reinwasser) Popowice miały urząd stanu cywilnego. Przez trzy dziesięciolecia były samodzielną gminą — do 1 października 1937 roku, kiedy stały się przysiółkiem Kremerbruch.

W 1925 roku na 172 mieszkańców Popowic przypadał 1 katolik. Kościoła ani kaplicy wieś nie miała; należała do parafii ewangelickiej w Wałdowie i tam jeżdżono na nabożeństwa. Kremerbruch od 1912 roku miał filialny kościół, do którego również jeżdżono.

Na początku marca 1945 roku Popowice zajęła Armia Czerwona. Odtąd są polskie, w gminie Miastko i powiecie bytowskim.

Źródła: L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern”, cz. II, t. 2, Stettin 1784, s. 812; Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Popowice (województwo pomorskie) — Wikipedia; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, powiat Rummelsburg, s. 168–169, pozycja 121, wykaz osad.