Reblino — cmentarz poewangelicki

Reblino (niem. Reblin) — dawna wieś chłopsko-majątkowa ok. 11 km na południowy zachód od Słupska, wzmiankowana od 1500 r. jako lenno rodu von Massow; kolejni właściciele to m.in. von Below, von Puttkamer, von Gottberg, a od 1897 r. von Zitzewitz (ostatni przedwojenny — Henning von Zitzewitz). Do 1945 r.

należała nie do Kreis Stolp, lecz do Landkreis Schlawe i. Pom. (Amt Reddentin), rejencja koszalińska. Ludność ewangelicka; wieś była filią parafii (Kirchspiel) Symbow/Zębowo, gdzie stał kościół ewangelicki czynny w latach 1535–1945 — w samym Reblinie własnego kościoła nie było. Zachował się natomiast ewangelicki cmentarz rodowy z pierwszej połowy XIX w. na skraju wsi, między torami a drogą, z reliktami nagrobków i pozostałością kaplicy cmentarnej [?]. Wieś zajęta przez wojska sowieckie 8–9 marca 1945 r., ostatnich Niemców wysiedlono w latach 1956–1957. Dziś sołectwo w gminie Kobylnica, powiat słupski.