Dziedzictwo › Katalog › Redęcin
Cmentarz · powiat słupski
Redęcin — rodowy cmentarz ewangelicki von Belowów (południowy)
niem. Reddentin
- Rodzaj
- cmentarz (ewangelicki)
- Nazwa niemiecka
- Reddentin
- Miejscowość
- Redęcin, gm. Słupsk
- Dawny powiat
- Kreis Schlawe (Regierungsbezirk Köslin, Provinz Pommern)
- Powiat dziś
- słupski
- Po 1945
- pozostał cmentarzem

Południowy cmentarz Redęcina (po niemiecku Reddentin), rodowy, leży na skraju lasu, w pobliżu granicy z Zębowem. Stoi na nim monumentalny kamienny krzyż z wyrytym wersetem Psalmu 4,9, wzniesiony nad grobem Ottona von Belowa, a obok zachowały się pozostałości rodowego grobowca i tablica inskrypcyjna. Widać też wkopy w miejscach dawnych krypt. W Redęcinie są dwa cmentarze, o podobnej powierzchni i identycznym rozplanowaniu na planie koła — układ rzadko spotykany. Drugi leży przy północnej granicy założenia parkowego i jego charakteru, wobec braku inskrypcji, nie da się jednoznacznie określić: mogła to być nekropolia rodowa, ale równie dobrze niewielki cmentarz wiejski.
Redęcin leżał w rejencji koszalińskiej. Od drugiej połowy XV wieku wieś należała do rodziny von Below — to ona wzniosła w XIX wieku pałac (wysadzony w powietrze 6 sierpnia 1973 roku — dzień podaje „Głos Pomorza” z 11 czerwca 2020 roku) i założyła rozległy park przypałacowy. Redęcin nie miał własnego kościoła — jego mieszkańcy należeli do parafii w Zębowie, razem z Gacią, Reblinem, Bierkowem i Sycewicami. W parafii prawo patronatu przysługiwało właścicielom Redęcina i Sycewic, a pierwszego znanego pastora, Joachima Silaffa, powołali Georg i Paul von Below. Gdy 19 lipca 1611 roku spisywano matrykułę, urzędował od 24 lat, a w 1641 roku występował w aktach.
Księgi adresowe majątków ziemskich z lat 1870–1928 umieszczają go w powiecie sławieńskim, przy sądzie w Słupsku; dziś wieś należy do powiatu słupskiego. Majątek Reddenthin z Medenick był fideikomisem rodu von Below. W 1870 roku należał do Octavia Alexisa von Below, w 1879 roku do von Below (586,15 hektara) i w 1905 roku do Paula von Below. W 1911 roku majątek należał do Octavia von Below, a w 1928 roku do Gerda von Below.
Źródła: Krystyna Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, hasło Redęcin, s. 189; wystawa „Zapomniane cmentarze gminy Słupsk”, Muzeum Kultury Ludowej Pomorza w Swołowie; katalog dawnych cmentarzy powiatu słupskiego, cmentarze.slupsk.pl; Ernst Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, część II, Stettin 1912, hasło Symbow, s. 479–480; „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Norddeutschen Bunde”, Berlin 1870, s. 450; P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 172–173; „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 162–163; „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 174–175; „Parey's Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche”, t. „Pommern”, 1928, s. 318.
Pinezka wskazuje obiekt. (według danych OpenStreetMap)
Źródła
- openstreetmap.org
- muzeum.swolowo.pl
- powiat.slupsk.pl
- „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Norddeutschen Bunde”, Berlin 1870, s. 450
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 172–173
- „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 162–163
- „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 174–175
- „Parey's Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche”, t. „Pommern”, 1928, s. 318
- Ernst Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, część II, Stettin 1912, hasło Symbow, s. 479–480
Metryczka
- Identyfikator w atlasie
- CM-1028
- Stan weryfikacji
- sprawdzony w źródłach