Dziedzictwo › Katalog › Redęcin

Cmentarz · powiat słupski

Redęcin — rodowy cmentarz ewangelicki von Belowów (południowy)

niem. Reddentin

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Reddentin
Miejscowość
Redęcin, gm. Słupsk
Dawny powiat
Kreis Schlawe (Regierungsbezirk Köslin, Provinz Pommern)
Powiat dziś
słupski
Po 1945
pozostał cmentarzem
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Południowy cmentarz Redęcina (po niemiecku Reddentin), rodowy, leży na skraju lasu, w pobliżu granicy z Zębowem. Stoi na nim monumentalny kamienny krzyż z wyrytym wersetem Psalmu 4,9, wzniesiony nad grobem Ottona von Belowa, a obok zachowały się pozostałości rodowego grobowca i tablica inskrypcyjna. Widać też wkopy w miejscach dawnych krypt. W Redęcinie są dwa cmentarze, o podobnej powierzchni i identycznym rozplanowaniu na planie koła — układ rzadko spotykany. Drugi leży przy północnej granicy założenia parkowego i jego charakteru, wobec braku inskrypcji, nie da się jednoznacznie określić: mogła to być nekropolia rodowa, ale równie dobrze niewielki cmentarz wiejski.

Redęcin leżał w rejencji koszalińskiej. Od drugiej połowy XV wieku wieś należała do rodziny von Below — to ona wzniosła w XIX wieku pałac (wysadzony w powietrze 6 sierpnia 1973 roku — dzień podaje „Głos Pomorza” z 11 czerwca 2020 roku) i założyła rozległy park przypałacowy. Redęcin nie miał własnego kościoła — jego mieszkańcy należeli do parafii w Zębowie, razem z Gacią, Reblinem, Bierkowem i Sycewicami. W parafii prawo patronatu przysługiwało właścicielom Redęcina i Sycewic, a pierwszego znanego pastora, Joachima Silaffa, powołali Georg i Paul von Below. Gdy 19 lipca 1611 roku spisywano matrykułę, urzędował od 24 lat, a w 1641 roku występował w aktach.

Księgi adresowe majątków ziemskich z lat 1870–1928 umieszczają go w powiecie sławieńskim, przy sądzie w Słupsku; dziś wieś należy do powiatu słupskiego. Majątek Reddenthin z Medenick był fideikomisem rodu von Below. W 1870 roku należał do Octavia Alexisa von Below, w 1879 roku do von Below (586,15 hektara) i w 1905 roku do Paula von Below. W 1911 roku majątek należał do Octavia von Below, a w 1928 roku do Gerda von Below.

Źródła: Krystyna Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, hasło Redęcin, s. 189; wystawa „Zapomniane cmentarze gminy Słupsk”, Muzeum Kultury Ludowej Pomorza w Swołowie; katalog dawnych cmentarzy powiatu słupskiego, cmentarze.slupsk.pl; Ernst Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, część II, Stettin 1912, hasło Symbow, s. 479–480; „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Norddeutschen Bunde”, Berlin 1870, s. 450; P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 172–173; „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 162–163; „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 174–175; „Parey's Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche”, t. „Pommern”, 1928, s. 318.

Położenie: 54,4488° N, 16,8854° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (według danych OpenStreetMap)

Źródła

  1. openstreetmap.org
  2. muzeum.swolowo.pl
  3. powiat.slupsk.pl
  4. „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Norddeutschen Bunde”, Berlin 1870, s. 450
  5. P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 172–173
  6. „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 162–163
  7. „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 174–175
  8. „Parey's Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche”, t. „Pommern”, 1928, s. 318
  9. Ernst Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, część II, Stettin 1912, hasło Symbow, s. 479–480

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-1028
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.