Różyny — cmentarz poewangelicki

Różyny (niem. Rosenberg) — wieś w dawnym Kreis Danziger Höhe („powiat gdański górny"), w latach 1920–1939 w granicach Wolnego Miasta Gdańska, wcześniej w prowincji Prusy Zachodnie. Inaczej niż żuławskie sąsiedztwo wieś była w większości katolicka: barokowy kościół św. Wawrzyńca z 1746 r. (parafia od XIV w., dawniej filia Łęgowa, patronat cystersów oliwskich). Ludność mieszana wyznaniowo — w 1869 r.

508 katolików, 52 ewangelików, 6 mennonitów i 9 Żydów; w 1885 r. 472 kat. i 65 ew. Ewangelicy (luteranie/unijni) byli mniejszością i grzebali zmarłych na odrębnym cmentarzu — dziś relikt ujęty w gminnej ewidencji zabytków, odróżniany od katolickiego cmentarza przykościelnego (rekord CM-0265). Mennonici byli tu nieliczni (osadnictwo olęderskie objęło Żuławy, nie tę wieś na Wyżynie Gdańskiej). Parafii ewangelickiej ani dokładnego datowania cmentarza źródła nie precyzują [?].