Dziedzictwo › Katalog › Rudniki

Cmentarz · powiat człuchowski

Rudniki — cmentarz ewangelicki

niem. Eisenhammer

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Eisenhammer
Miejscowość
Rudniki, gm. Przechlewo
Dawny powiat
Kreis Schlochau (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
człuchowski
Po 1945
pozostał cmentarzem
Dziś
dawny cmentarz ewangelicki (relikt)
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Rudniki, po niemiecku Eisenhammer, leżą w gminie Przechlewo, w powiecie człuchowskim. Przed 1920 rokiem powiat człuchowski (Kreis Schlochau) należał do Prus Zachodnich; po 1920 roku pozostał po stronie niemieckiej, zmieniając prowincję: w latach 1920–1938 była to Marchia Graniczna Poznań–Prusy Zachodnie, a od 1 października 1938 roku prowincja Pomorze.

Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, na stronie 158 pod pozycją 23, naliczył tu 323 mieszkańców: 242 katolików, 75 ewangelików i 6 osób wyznania mojżeszowego. Żyli w 36 budynkach mieszkalnych, w 66 gospodarstwach domowych rozłożonych na dwa miejsca zamieszkania. W tej liczbie kobiet było 180, a mężczyzn 143.

Katolicy należeli do parafii w Przechlewie, ewangelicy do parafii w Sąpolnie (Sampohl). Agathon Harnoch wymienia Eisenhammer wśród miejscowości parafii Sąpolno–Pakotulsko, która liczyła 3245 dusz i miała sześć cmentarzy ewangelickich. W Sąpolnie gmina zabiegała o samodzielność od 1842 roku, nabożeństwa odprawiała od 1848 roku w kościele tymczasowym, a nowo wzniesioną świątynię poświęciła w dwudziestą niedzielę po Trójcy Świętej 1859 roku. W drugim ośrodku parafii, w Pakotulsku, nabożeństwo odbywało się co czwartą niedzielę.

Cmentarz, założony pod koniec dziewiętnastego wieku, zajmował osiemnaście arów. Karta cmentarza z 30 września 1993 roku ocenia jego stan słowami: „brak nagrobków, drzewostan w pierw. układzie”. W karcie zapisano, że leżał w południowo-zachodniej części wsi, przy drodze polnej na skraju lasu. Zachowały się wtedy słupy bramne, betonowa płyta oraz aleje i szpalery lipowe. W drzewostanie naliczono trzydzieści trzy lipy, trzy modrzewie i cztery świerki, wszystkie w dobrym stanie zdrowotnym.

W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał Eisenhammer jako wieś. Notował tu 30 domów mieszkalnych i 291 mieszkańców, w tym 62 ewangelików, 225 katolików i cztery osoby innych wyznań. W tym samym podręczniku zapisano, że miejscowość miała własny okręg szkolny.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Przechlewo (Prechlau) i podaje tu 75 ewangelików (razem z przyległymi osadami).

Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, bearb. vom Königlichen statistischen Bureau; Agathon Harnoch, Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen, Neidenburg 1890, s. 503–504; Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); karta cmentarza w Rudnikach, oprac. H. Grecki, 1993 (Narodowy Instytut Dziedzictwa, serwis zabytek.pl); E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 130–131; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 81.

Położenie: 53,8256° N, 17,1697° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (ewidencja NID (zabytek.pl), punkt obiektu cmentarz-ewangelicki-692298)

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Schlochau
  3. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 81

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0655
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.