Dziedzictwo › Katalog › Ryjewo

Cmentarz · powiat kwidzyński

Ryjewo — cmentarz ewangelicki

niem. Rehhof

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Rehhof
Miejscowość
Ryjewo
Dawny powiat
Kreis Stuhm (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
kwidzyński
Po 1945
nieczynny
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Okolica na dawnej mapie — położenie samego obiektu jest przybliżone. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Cmentarz ewangelicki w Ryjewie (po niemiecku Rehhof) leży przy ulicy Grunwaldzkiej. Program Opieki nad Zabytkami Gminy Ryjewo na lata 2024–2027 podaje, że dawny cmentarz ewangelicki z pierwszej połowy XIX wieku „w ostatnich latach odnowiono oraz zapewniono nad nim stałą opiekę”. Ten sam program wyróżnia dwie części: zachodnią, założoną około połowy XIX wieku, i wschodnią, z około 1895 roku, powiększoną w latach trzydziestych XX wieku.

Cmentarz użytkowano, jak podaje, do 1945 roku; potem stopniowo niszczał, a na przełomie lat 1984 i 1985 rozkopano jego środkowy pas pod kolektor kanalizacyjny. Dokumentacja z 1986 roku objęła na starszej części osiem zabytkowych nagrobków.

W Rehhöfer Winkel, zakolu nadwiślańskim wokół Ryjewa, osiadali w latach 1713–1765 mennonici. Mówili po dolnoniemiecku; po osadach zostały domy z inskrypcjami z 1751 i 1777 roku. Inwentarz zabytków z 1909 roku przytacza przywilej dla Rudnerweide z 1742 roku („dla innych zabudowujących się mennonitów”), wykaz nazwisk z 1745 roku i opinię biskupa Andrzeja Olszowskiego z 1674 roku. Ten sam inwentarz odnotowuje, że w 1636 roku stała w Ryjewie kaplica przy dawnym dworze — wyznania jej nie podano.

W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej notował w Rehhof dziesięciu mieszkańców, w tym dziewięciu ewangelików i jednego katolika. W tym podręczniku miejscowość należała do okręgu szkolnego Zieglershuben. Według spisu powszechnego z 1 grudnia 1885 roku gmina — leżąca wówczas w powiecie sztumskim — liczyła 309 mieszkańców: 122 ewangelików, 173 katolików i 14 innych chrześcijan; ewangelicy należeli do parafii w Louisenwalde.

Parafia ewangelicka powstała w Ryjewie w 1890 roku, a zanim to nastąpiło, wierni nie mieli własnej świątyni. Nabożeństwa odprawiano na przemian w dwóch miejscach: w niewielkim kościele w Louisenwalde, wzniesionym w 1796 roku z kamienia, bez wieży, pod patronatem dworskim i przyłączonym w 1813 roku do parafii sztumskiej, oraz w szkole w Zieglershuben. Pierwszym duchownym został — przed formalnym ukonstytuowaniem parafii — 10 października 1888 roku pastor Torsepius, z pensją 2100 marek.

Parafia liczyła dwa tysiące dusz i miała sześć miejsc szkolnych, do których przypisano kilkadziesiąt okolicznych osad i wybudowań; w roku sprawozdawczym odnotowano 60 chrztów, 18 ślubów, 800 komunikujących i 20 pogrzebów. Nabożeństwa odprawiano po niemiecku. Kościół katolicki stał w Straszewie, z kaplicą w Rehheide.

Własną świątynię ewangelicy Ryjewa otrzymali w 1895 roku; stoi ona przy dzisiejszej ulicy Jana Pawła II i służy rzymskokatolickiej parafii pod wezwaniem błogosławionego biskupa Kozala. W rejestrze zabytków kościół figuruje od 5 grudnia 1989 roku pod numerem A-1294. W pastorówce z ogrodem, wzniesionej w 1900 roku przy ulicy Grunwaldzkiej 60, mieści się obecnie przedszkole. W rejestrze zabytków pastorówka figuruje od 5 grudnia 1994 roku pod numerem A-1496.

Spis ksiąg metrykalnych Prus Zachodnich, sporządzony w 1908 roku przez Maxa Bära, notuje przy tutejszej parafii ewangelickiej księgi chrztów, ślubów i zgonów z lat 1888–1890 oraz od 1894 roku. W tym spisie księgi konfirmacji i wykaz komunikantów zaczynają się od 1888 roku.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku podaje tu 801 ewangelików, a w całej tutejszej parafii 1839 dusz.

Źródła: M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908, s. 11, nr 165; wojewódzka i gminna ewidencja zabytków, arkusz gminy Ryjewo, pozycja 101, stan z 29 sierpnia 2026 roku (Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku); karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa; rejestr zabytków nieruchomych województwa pomorskiego (Narodowy Instytut Dziedzictwa), stan na 30 czerwca 2026 roku; A. Harnoch, Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen, Neidenburg 1890, s. 519; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, s. 70–71, poz. 60; B. Schmid, „Die Bau- und Kunstdenkmäler Pomesaniens”, z. 3: „Kreis Stuhm” (Die Bau- und Kunstdenkmäler der Provinz Westpreussen, z. XIII), Danzig 1909; Program Opieki nad Zabytkami Gminy Ryjewo na lata 2024–2027 (uchwała nr LI/392/24 z 27 marca 2024 roku); E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 200–201; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 71.

Położenie: 53,8488° N, 18,9633° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (OpenStreetMap way 300844581 = dz. 258 obr. Ryjewo (ULDK), zgodnie z Meßtischblatt 796 Rehhof 1929 i programem opieki gminy Ryjewo („za budynkiem nr 100”))

Źródła

  1. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku, wojewódzka ewidencja zabytków, arkusz gminy Ryjewo, stan 29 VIII 2026, poz. 101
  2. B. Schmid, „Die Bau- und Kunstdenkmäler Pomesaniens”, z. 3: „Kreis Stuhm” (Die Bau- und Kunstdenkmäler der Provinz Westpreussen, z. XIII), Danzig 1909
  3. M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908
  4. Program Opieki nad Zabytkami Gminy Ryjewo na lata 2024–2027, uchwała nr LI/392/24 z 27 marca 2024 roku, Dz. Urz. Woj. Pomorskiego 2024, poz. 2044, s. 45 i 48
  5. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 71

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-1104
Stan weryfikacji
do dalszego sprawdzenia w źródłach
Pewność ustaleń
średnia
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.