Dziedzictwo › Katalog › Rytel

Cmentarz · powiat chojnicki

Rytel — cmentarz ewangelicki

niem. Rittel

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Rittel
Miejscowość
Rytel, gm. Czersk
Dawny powiat
Kreis Konitz (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
chojnicki
Po 1945
pozostał cmentarzem
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Rytel, po niemiecku Rittel, leży nad Brdą, trzynaście kilometrów na północny wschód od Chojnic, przy szosie i linii kolejowej z Chojnic do Tczewa. Katolicka parafia była w odległym o dwie mile Czersku; we wsi działały agencja pocztowa i szkoła trzyklasowa, w której w 1887 roku dwóch nauczycieli uczyło 185 dzieci. Gleba była tu piaszczysta i uboga, w pobliżu leżały znaczne pokłady torfu; mieszkańcy żyli z roli, hodowli bydła i wywózki drzewa. Do gminy należały prócz samego Rytla wybudowanie Jeziorki, osada Kaliska, Okole (Königort) i Wądoły, razem 1812 hektarów, z czego 776 lasu, 58 łąk i 210 roli.

W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał Rittel jako wieś. Notował tu 66 domów mieszkalnych i 520 mieszkańców, w tym 64 ewangelików, 438 katolików i 18 osób innych wyznań. Ewangelicy należeli do parafii w Chojnicach; katolicy — do parafii Czersk; miejscowość miała własny okręg szkolny. W 1889 roku Słownik geograficzny opisywał Rytel, w mowie ludowej zwany Retel, jako wieś nad Brdą w powiecie chojnickim. Cała gmina liczyła w 1885 roku 82 domy i 141 dymów. Wybudowanie Jeziorki miało wówczas 5 domów i 31 mieszkańców, osada Kaliska 2 domy i 19 mieszkańców.

W 1885 roku Okole (Königort) miało 5 domów i 40 mieszkańców, a Wądoły 5 domów i 54 mieszkańców. Przy Rytlu ciągnął się na kilka mil, od leśnictwa Mühlhof do Nowych Barłogów, kanał wykopany przez rząd dla nawadniania łąk. Wieś leżała na wysokości 405 stóp nad poziomem morza, a poziom Brdy wynosił tu 347 stóp.

Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku naliczył w całej gminie 671 mieszkańców — 605 katolików, 57 ewangelików i dziewięcioro Żydów. Te same liczby podaje Słownik geograficzny. W osobnym wierszu ujęto tutejsze nadleśnictwo: na 204 mieszkańców przypadało 114 katolików i 90 ewangelików. Ewangelicy ze wsi należeli do parafii w Chojnicach, katolicy — do parafii w Czersku; nadleśnictwo spis dzieli między Chojnice, Mokre i Tucholę.

Miejscowy przekaz wiąże powstanie zboru z 1891 rokiem; od tego roku, jak odnotowuje wykaz ksiąg kościelnych Prus Wschodnich i Zachodnich, prowadzono tu własne księgi metrykalne. Benedykt Reszka w zestawieniu parafii protestanckich stawia przy Rytlu rok 1896, wśród takich sąsiadów jak Kosobudy (1866), Borowy Młyn (1885) i Rzeczenica (1888). Spis ksiąg metrykalnych Prus Zachodnich, sporządzony w 1908 roku przez Maxa Bära, notuje przy tutejszej parafii ewangelickiej księgi chrztów, ślubów i zgonów od 1892 roku, wykaz komunikantów od 1896 i księgi konfirmacji od 1897 roku. Jego zapis brzmi: „Tf Tr St 1892— K 1896— Konf 1897—”.

Kościół stanął w 1909 roku, a wykaz struktury ewangelickiej Prus Zachodnich wymienia Rytel jako samodzielną parafię diecezji chojnickiej. Posada pastora, z pensją podstawową 2400 marek, zwolniła się 1 września 1913 roku; na początku 1914 roku objął ją Otto Düvel, przybyły z Langendorfu w prowincji saskiej. W pierwszym powszechnym spisie ludności Rzeczypospolitej z 30 września 1921 roku odnotowano tu 1282 mieszkańców, w tym czterdzieści osób wyznania ewangelickiego. W tym spisie narodowość polską podało 1256 osób, niemiecką dwadzieścia pięć.

Cmentarz leży przy ulicy Dworcowej; pozostałości nagrobków udokumentowano fotograficznie w 2014 roku. Studium uwarunkowań gminy Czersk wymienia w Rytlu zachowany, zamknięty cmentarz ewangelicki — jeden z pięciu takich w gminie. Wojewódzka ewidencja zabytków zna w Rytlu tylko cmentarz rzymskokatolicki z kaplicą grobową przy ulicy Chojnickiej.

🟡 Źródła nie zgadzają się w jednym szczególe. Miejscowy przekaz i wykaz ksiąg kościelnych Prus Wschodnich i Zachodnich podają dla zboru i ksiąg metrykalnych rok 1891, Benedykt Reszka stawia przy Rytlu rok 1896, a Max Bär notuje księgi chrztów, ślubów i zgonów od 1892 roku.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Nittel i podaje tu 133 ewangelików (razem z przyległymi osadami).

Źródła: M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, na podstawie spisu powszechnego z 1 grudnia 1885 roku, oprac. Königliches statistisches Bureau, powiat Konitz, poz. 63 i 113; Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902, t. X, hasło „Rytel”; Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 września 1921 roku); Benedykt Reszka, „Ewangelicy na Gochach”, Borowy Młyn — Rumia 2008, s. 28; R. Rose, „Die Kirchenbücher der evangelischen Kirchen Ost- und West-Preussens”, Papiermühle 1909; „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Czersk”, uchwała nr LII/599/22 Rady Miejskiej w Czersku z 20 grudnia 2022 roku; wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; „Kirchliches Amtsblatt des Königlichen Konsistoriums der Provinz Westpreussen”, Danzig 1913, nr 6; 1914, nr 2; „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, t. VII, hasło „Rytel”; E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 46–47; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 59.

Położenie: 53,7499° N, 17,7552° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (geokod ul. Dworcowa Rytel (rytel24: pozostałości cmentarza ewangelickiego na ul. Dworcowej) - do uściślenia; NIE mylić z RC ul. Gdańska (OSM 53.7541,17.7826))

Źródła

  1. rytel24.pl
  2. fotopolska.eu
  3. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Konitz
  4. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921)
  5. B. Reszka, „Ewangelicy na Gochach”, Borowy Młyn — Rumia 2008
  6. M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908
  7. „Kirchliches Amtsblatt des Königlichen Konsistoriums der Provinz Westpreussen”, Danzig 1914, nr 2
  8. „Kirchliches Amtsblatt des Königlichen Konsistoriums der Provinz Westpreussen”, Danzig 1913, nr 6
  9. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 59

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-1036
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.