Dziedzictwo › Katalog › Siwiałka

Cmentarz · powiat starogardzki

Siwiałka — cmentarz ewangelicki

niem. Schiwialken

Rodzaj
cmentarz poewangelicki
Nazwa niemiecka
Schiwialken
Miejscowość
Siwiałka, gm. Starogard Gdański
Dawny powiat
Kreis Dirschau (Regierungsbezirk Danzig, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
starogardzki
Parafia ewangelicka
Sobowidz (Sobowitz)
Po 1945
pozostał cmentarzem
Dziś
cmentarz poewangelicki (relikt)
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Siwiałka — po niemiecku Schiwialken — to niewielka wieś na Kociewiu, nad Jeziorem Godziszewskim, sąsiadująca z Godziszewem. Dawny cmentarz ewangelicki jest zaznaczony na otwartej mapie OpenStreetMap. Figuruje w gminnej ewidencji zabytków oraz w ewidencji cmentarzy Pomorza jako poewangelicki, luterański albo unijny. Gminny program opieki nad zabytkami na lata 2020–2023 opisuje go jako „widoczny w terenie, zachowany szczątkowo” i umieszcza we wsi, za zabudowaniami mieszkalnymi.

Przed 1920 rokiem wieś należała do powiatu tczewskiego (Kreis Dirschau), w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 23 mieszkańców: 18 luteranów i 5 katolików.

Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku przedstawiał Schiwialken jako wieś królewską z 15 gospodarstwami chłopskimi, 19 zagrodami chałupniczymi i 44 budynkami mieszkalnymi. Mieszkańców było wtedy 385, w tym 300 ewangelików, 83 katolików i dwóch Żydów. Ewangelicy należeli do parafii w Sobowidzu; katolicy — do parafii w Godziszewie; miejscowość miała własny okręg szkolny.

Wykaz gmin z 1885 roku — strona dwudziesta ósma, pozycja dwudziesta ósma — notuje w Schiwialken 392 mieszkańców, w tym 307 ewangelików i 85 katolików. W haśle „Siwiałka” Słownik geograficzny opisuje wieś w powiecie tczewskim, z pocztą i parafią katolicką w Godziszewie o ćwierć mili, 15 gospodarstw gburskich i 19 zagród, 385 hektarów, z czego 308 roli, a w 1885 roku 47 domów, 85 dymów i 392 mieszkańców, w tym 307 ewangelików i 85 katolików. Ewangelicy mieli we wsi własną szkołę.

W 1887 roku była to jednoklasowa szkoła ewangelicka licząca 84 dzieci. Przy wsi Słownik odnotowuje starożytny okop.

W latach 1920–1939 wieś leżała w Drugiej Rzeczypospolitej, w województwie pomorskim. Pierwszy powszechny spis ludności Rzeczypospolitej, z 30 września 1921 roku, wykazał w Siwiałce 45 budynków mieszkalnych i 288 mieszkańców: 149 rzymskich katolików i 139 ewangelików; narodowość polską podało wtedy 165 osób, niemiecką 123. W latach 1939–1945 wieś znalazła się pod okupacją niemiecką.

Po 1945 roku, wraz z ucieczką i wysiedleniem ludności niemieckiej, cmentarz opuszczono. Almanach parafii ewangelickich Wolnego Miasta Gdańska z sierpnia 1927 roku wymienia ten cmentarz wśród ośmiu cmentarzy parafii w Sobowidzu, liczącej wtedy 2655 ewangelików.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Sobbowitz i podaje tu 223 ewangelików.

Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, bearb. vom Königlichen statistischen Bureau, s. 28–29, poz. 28 (Kreis Dirschau); Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. X, Warszawa 1889, hasło „Siwiałka”; Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921), powiat tczewski, s. 55, poz. 19; wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa; „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820, s. 70, nr 209; „Evangelischer Pfarr-Almanach für die Freie Stadt Danzig”, Danzig 1927, s. 20; Gminny program opieki nad zabytkami gminy Starogard Gdański na lata 2020–2023, Starogard Gdański 2020, s. 63–65; Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 219, pozycja 220; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 22.

Położenie: 54,0764° N, 18,5519° E — pomorskie Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (według danych OpenStreetMap)

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Gminna Ewidencja Zabytków — gm. Starogard Gdański
  3. „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820
  4. Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 219, pozycja 220
  5. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 22

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0333
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.