Dziedzictwo › Katalog › Śledziowa Huta

Cmentarz · powiat kościerski

Śledziowa Huta — cmentarz poewangelicki

niem. Heringshütte

Rodzaj
cmentarz poewangelicki
Nazwa niemiecka
Heringshütte
Miejscowość
Śledziowa Huta, gm. Nowa Karczma
Dawny powiat
Kreis Berent in Westpreußen
Dziś
domniemany cmentarz poewangelicki

Śledziowa Huta (niem. Heringshütte) to dawna osada hutnicza [?] na Kaszubach, w XIX–XX w. przysiółek gminy wiejskiej Rekownica (Recknitz) w Kreis Berent (rejencja gdańska, Prusy Zachodnie); w 1905 r. liczyła 63 mieszkańców. Rdzenna ludność kaszubska była katolicka, obecność ewangelicka miała charakter mniejszościowy (niemieccy osadnicy). Wieś nie miała własnego kościoła — ewangelicy należeli do parafii (Kirchspiel) Schönberg (Szymbark, pow.

kartuski), a katolicy do parafii w Grabowie Kościerskim, od 1937 r. do parafii św. Michała Archanioła w Rekownicy. Po 1945 r. ludność niemiecko-ewangelicka odeszła. Pozostał cmentarz ewangelicki z XIX w., ujęty w ewidencji zabytków, dziś nieczynny; przy nim rosną dwie lipy uznane w 1989 r. za pomnik przyrody.

Położenie: 54,1667° N, 18,1167° E — pomorskie Pokaż w atlasie →
⚠ Lokalizacja przybliżona — punkt wskazuje okolicę (miejscowość), nie dokładne miejsce obiektu. Do weryfikacji w terenie.

Źródła

  1. GOV – Heringshütte (Śledziowa Huta), id HERTTEJO94BD: Kreis Berent, gm. Recknitz, 63 mieszk. 1905
  2. Das Kirchspiel Schönberg (genealogie-forum.de) – lista miejscowości parafii ewangelickiej z Heringshütte w „adl. Orte”, Kreis Berent→Karthaus, kościół ok. 1611
  3. Genepedia / parafia.com.pl – Parafia św. Michała Archanioła w Rekownicy (obejmuje Śledziową Hutę; wydzielona z Grabowa Kościerskiego 1937)
  4. Parafia św. Anny w Grabowie Kościerskim (diecezja pelplińska) – kaplica kartuzów 1631 wobec zboru w Kłobuczynie
  5. Polska w liczbach – Śledziowa Huta: cmentarz w ewidencji/rejestrze zabytków (NID), pomnik przyrody (2 lipy przy cmentarzu ewangelickim, 1989)
  6. Śledziowa Huta – Wikipedia (lokalizacja: gm. Nowa Karczma, pow. kościerski, woj. pomorskie)
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.