Dziedzictwo › Katalog › Stary Targ
Kościół · powiat sztumski
Stary Targ — dawny kościół ewangelicki (Altmark, 1930)
niem. Altmark
- Rodzaj
- kościół (dawny ewangelicki)
- Nazwa niemiecka
- Altmark
- Czas budowy
- 1930
- Miejscowość
- Stary Targ
- Dawny powiat
- Kreis Stuhm (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
- Powiat dziś
- sztumski
- Po 1945
- losu nie ustalono
- Dziś
- nie ustalono

W Starym Targu, po niemiecku Altmark, w dawnym powiecie sztumskim, ewangelicy zbudowali w latach 1929–1930 nowy kościół.
Wcześniejsza świątynia pochodziła z czasów Reformacji. Według księgi pamiątkowej powiatu sztumskiego z 1975 roku osiadł tu wówczas na pewien czas pastor luterański i przez jakiś czas istniał ewangelicki dom Boży; pastora wzmiankowano po raz ostatni w latach 1596–1597 i księga przypuszcza, że wtedy przestał istnieć także kościół. Kronika Dzierzgonia Ottona Piepkorna wymienia Stary Targ wśród wsi, w których w czasach Reformacji zbudowano kościoły ewangelickie.
W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał Altmark jako wieś. Notował tu 109 domów mieszkalnych i 1058 mieszkańców, w tym 142 ewangelików, 886 katolików i 30 osób innych wyznań. Ewangelicy należeli do parafii w Sztumie; katolicy — do miejscowej parafii; miejscowość miała własny okręg szkolny.
Księga pamiątkowa powiatu sztumskiego z 1975 roku opisuje powstanie nowego kościoła za ówczesną prasą. W maju 1924 roku utworzyła się tu osobna gmina ewangelicka, a na jej prośbę konsystorz przysłał pastora Michalika. 1 kwietnia 1925 roku gmina otrzymała prawne zatwierdzenie, a 1 listopada 1928 roku Stary Targ stał się osobną parafią, liczącą wówczas nieco ponad 500 dusz; w innym miejscu ta sama księga podaje rok 1929.
Kamień węgielny położono 26 września 1929 roku, co do dnia w trzechsetną rocznicę zawartego tu w 1629 roku rozejmu polsko-szwedzkiego (księga wymienia wśród jego stron także Brandenburgię i Gdańsk). Kościół stanął na miejscu starej, walącej się chaty, a naprzeciw, po drugiej stronie ulicy, wzniesiono plebanię z mieszkaniem pastora i obszerną salą dla konfirmantów. Stan surowy kościoła ukończono jesienią 1929 roku; wykonała go firma Tuchel z Kwidzyna, a plebanię i prace wewnątrz kościoła firma Paula Gerharda z Dzierzgonia. Dwie trzecie kosztów pokryło Stowarzyszenie Gustawa Adolfa, czwartą część państwo, resztę datki; ewangelickie stowarzyszenie kobiet ufundowało dwa okna prezbiterium, a osiem innych okien rodziny parafian. 26 września 1930 roku poświęcono kościół i plebanię; klucze przekazał i kościół poświęcił generalny superintendent dr Gennrich.
Kościół stanął na niewielkim wzniesieniu niedaleko strumienia płynącego przez wieś. Była to budowla z klinkieru o powierzchni 325 metrów kwadratowych, z wieżą od strony ulicy, wysoką na 25 metrów i zwieńczoną krzyżem mierzącym kolejne 2,5 metra. Miała oświetlenie elektryczne i ogrzewanie ciepłym powietrzem. Organy o dziesięciu głosach dostarczyła firma Sauer z Frankfurtu nad Odrą, a trzy dzwony odlała ludwisarnia Schilling w Apoldzie: największy nosił imię „Martin Luther” i napis „Ein feste Burg ist unser Gott”, drugi imię „Gustav Adolf” i słowa „Ein gute Wehr und Waffen”, trzeci Krzyż Żelazny, rok 1930 i napis „Er hilft uns treu aus aller Not”. W sąsiedztwie kościoła założono wcześniej nowy cmentarz ewangelicki.
W 1943 roku wieś należała do tutejszej parafii ewangelickiej, a księga wymienia kościół w Starym Targu wśród kościołów ewangelickich powiatu istniejących w 1945 roku. Polska Wikipedia podaje, że kościół z lat 1929–1930 istniał do 1945 roku. W źródłach nie znaleziono wiadomości o losach budynku po wojnie ani o jego dokładnym położeniu; wojewódzka ewidencja zabytków nie wymienia go wśród zabytków Starego Targu.
Księga pastorów Prus Wschodnich i Zachodnich, wydana przez Verein für Familienforschung in Ost- und Westpreußen, notuje przy tej parafii między innymi tych duchownych (rok to data z hasła, zwykle objęcia urzędu): Heinrich August Max Michalik (1924), Hermann Raabe (1936), Hans-Joachim Flick (1942).
Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Sztum (Stuhm) i podaje tu 104 ewangelików i 20 w obszarze dworskim.
Źródła: „Der Kreis Stuhm. Ein westpreußisches Heimatbuch”, wyd. Heimatkreis Stuhm, 1975, s. 95, 143–144, 147, 149–150, 154 (rozdział o kościele według „Elbinger Zeitung” i „Kreisanzeiger für den Kreis Stuhm” z września 1930 roku); O. Piepkorn, „Die Heimatchronik der westpreußischen Stadt Christburg und des Landes am Sorgefluß”, Detmold 1961, s. 127; pl.wikipedia, hasło „Stary Targ”; wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego, wykaz dla gminy Stary Targ; E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 196–197; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 71; „Das Zwischenmanuskript zum Altpreußischen evangelischen Pfarrerbuch”, Hamburg 2012–2014 (QMS 19), t. 2, s. 500; t. 4, s. 1185; t. 5, s. 1416.
Życiorysy duchownych (3)
- Heinrich August Max Michalik 1890–1961
Urodzony w Charlottenhof (powiat Memel) 6.10.1890, zmarł w Detmold 12.12.1961. Szkoła: Memel (Luisen). Studia: Berlin, München i Królewiec. Uczestnik I wojny światowej. Ordynacja 4.5.1924. Służba: 4.5.1924 pastor w Altmark; 11.5.1934 pastor w Stallupönen; 13.9.1934 zatwierdzony jako superintendent, do 1.10.1936; 1.4.1937 dyrektor państwowego (dawniej królewskiego) sierocińca w Królewcu. W czasie II wojny światowej kapitan rezerwy w 151 pułku grenadierów. Po wojnie w Otterndorf. (t. 4, s. 1185) - Hermann Raabe 1907–1954
Pochodził z Ratiborhammer (Górny Śląsk), urodzony w Ratibor 4.11.1907, zmarł w Bordesholm 14.1.1954. Ordynacja w Królewcu 4.10.1936 na duchownego pomocniczego w Altmark. Służba: 1.10.1936 pastor w Altmark (tak w księdze, choć ordynację podaje na 4.10.1936); 1942 pastor w Christburg. W 1945 w Bordesholm. (t. 5, s. 1416) - Hans-Joachim Flick ur. 1911
Urodzony w Schrimm (prowincja poznańska) 9.5.1911. Szkoła: Kwidzyn (szkoła realna). Studia: Halle 1931, Marburg, Królewiec. Ordynacja w Królewcu 5.10.1938. Służba: duchowny pomocniczy w Neuhof (okręg kościelny Neidenburg); 1.1.–31.3.1939 duchowny pomocniczy w Tilsit; 16.4.–16.8.1939 duchowny pomocniczy przy Pauluskirche w Elblągu; od 17.8.1939 w Wehrmachcie, łącznościowiec w 116. Dywizji Pancernej; 1.10.1942 powołany na pastora w Altmark; od 16.8.1945 pastor w Escherode (okręg kościelny Hann. Münden); od 16.10.1951 pastor przy Friedenskirche w Peine. Księga notuje niewolę brytyjską, z której zwolniono go 25.7.1945. (t. 2, s. 500)
Krótkie życiorysy opracowane na podstawie księgi pastorów, bez danych rodzinnych. Nazwy mniejszych miejscowości podajemy w pisowni księgi; daty bywają w niej niepewne.
Źródło: „Das Zwischenmanuskript zum Altpreußischen evangelischen Pfarrerbuch”, Hamburg 2012–2014 (QMS 19).
⚠ Dokładne położenie obiektu nieustalone — pinezka orientacyjna. (PRZYBLIŻONA — punkt miejscowości Stary Targ z państwowego rejestru nazw geograficznych (PRNG 130082, SIMC 0157486; usługa WFS GUGiK), na ortofotomapie w zabudowie wsi przy głównej drodze; położenie kościoła nieustalone)
Źródła
- „Der Kreis Stuhm. Ein westpreußisches Heimatbuch”, wyd. Heimatkreis Stuhm, 1975 (przedruk 2011; skan: westpreussische-gesellschaft.de, Heimatkreis Stuhm)
- O. Piepkorn, „Die Heimatchronik der westpreußischen Stadt Christburg und des Landes am Sorgefluß”, Detmold 1961 (przedruk 2011; skan: westpreussische-gesellschaft.de, Heimatkreis Stuhm)
- Stary Targ — pl.wikipedia
- Wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego, wykaz dla gminy Stary Targ
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 71
- „Das Zwischenmanuskript zum Altpreußischen evangelischen Pfarrerbuch”, Hamburg 2012–2014 (QMS 19), t. 2, s. 500; t. 4, s. 1185; t. 5, s. 1416
Metryczka
- Identyfikator w atlasie
- KOS-0564
- Stan weryfikacji
- wymaga sprawdzenia w terenie
- Pewność ustaleń
- średnia