Strzyżyno — cmentarz ewangelicki

Cmentarz ewangelicki w Strzyżynie ma kształt wydłużonego prostokąta i leży na skraju lasu na zachód od miejscowości, przy drodze głównej biegnącej na wschód. Wejście znajduje się od strony wschodniej, a od zachodniej zachowały się fragment wału ziemnego i graniczne nasadzenia świerkowe. Pomników nagrobnych przetrwało niewiele. Wśród nich jest postument w kształcie ściętego pnia dębu, służący zwykle za podstawę pod tabliczkę inskrypcyjną. W poszyciu widać fragmenty kamieni nagrobnych i całe płyty z rozbitymi tabliczkami; na jednej z nich czytelny jest rok pochówku — 1934.

Dziś cmentarz jest nieczynny.

Strzyżyno, do 1945 roku Stresow, było dawną wsią folwarczną w powiecie słupskim w rejencji koszalińskiej, w pruskiej prowincji Pomorze. Początkowo było folwarkiem przy Klein Gluschen i w latach 1930–1932 rozparcelowano je na 32 nowe gospodarstwa. Mieszkańców było 184 w 1910 roku, 304 w 1933 i 277 w 1939.

W spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku naliczono tu 124 ewangelików, katolików nie zapisano (strona 184, pozycja 304, dział obwodów dworskich). Tutejsi protestanci należeli do Kościoła unijnego, a w nim do parafii w Damnie w okręgu Słupsk-Stare Miasto. Własnej świątyni Strzyżyno nie miało: kościół parafialny stał w Damnie, a we wsi urządzono cmentarz.

9 marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, a w kwietniu wybuchł tyfus. W sierpniu 1945 roku objęli ją Polacy, a ludność niemiecką wysiedlono w kilku transportach za Odrę. Dziś Strzyżyno leży w gminie Damnica.

Źródła: pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku; K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, 2013, hasło Strzyżyno; K.-H. Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989, hasło Stresow.