Dziedzictwo › Katalog › Szlaga

Cmentarz · powiat starogardzki

Szlaga — cmentarz ewangelicki

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Miejscowość
Szlaga, gm. Osiek
Dawny powiat
Kreis Preußisch Stargard (Regierungsbezirk Danzig, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
starogardzki
Po 1945
pozostał cmentarzem
Dziś
domniemany cmentarz poewangelicki
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Szlaga leży w gminie Osiek; istnieje tu osada Szlaga-Młyn. Słownik geograficzny opisuje Szlagę, po niemiecku Schlaga, jako osadę młyńską nad Prusiną, dopływem Czarnej Wody. W tym samym haśle podano, że poczta była w Osieku, a parafia katolicka w Skórczu. Z 221 hektarów osady 52 zajmowała rola, 14 łąki, a 99 las. Stał tu młyn wodny o dwóch gankach i jednym do kaszy, obok niego tartak.

Spis z 1 grudnia 1885 roku wykazał w Szladze 2 domy i 3 gospodarstwa domowe (powiat starogardzki, strona 36, pozycja 113). W tych domach mieszkały 22 osoby, 11 mężczyzn i 11 kobiet, w tym 6 ewangelików i 16 katolików. Te same liczby powtarza Słownik geograficzny, powołując się wprost na rok 1885. W wykazie gmin w kolumnie parafii ewangelickiej stoi przy Szladze ten sam zapis co w kolumnie katolickiej, a ten zapis Słownik rozwiązuje jako Skórcz. Ewangelicy z osady należeli więc do parafii w Skórczu, tak jak katolicy.

Parafię ewangelicką w Skórczu utworzono prowizorycznie 26 grudnia 1846 roku. W ostatecznym kształcie powołał ją dekret inkorporacyjny z 9 października 1855 roku; jej wsie należały dotąd do parafii w Gniewie, Starogardzie i Borzechowie. Około 1890 roku liczyła blisko tysiąc czterysta wiernych i dwanaście cmentarzy.

Karta cmentarza z 30 września 1985 roku stwierdza: „Cmentarz zdewastowany, mogiły zarośnięte trawą, 1 grób z pomnikiem zadbany i czytelny”. W lesie, na lekkim wzgórzu 300 metrów na południe od wsi, leżał wtedy niewielki, liczący 2 ary cmentarz bez ogrodzenia. W karcie naliczono na nim 19 mogił i 2 zdrowe lipy, a jedyny czytelny nagrobek należał do Mathildy Dobrau z domu Böttcher, zmarłej w 1936 roku.

Źródła: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902, t. XI, hasło „Szlaga”; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, bearb. vom Königlichen statistischen Bureau, Kreis Preußisch Stargard, s. 36, poz. 113; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, hasło Skurz; wojewódzka ewidencja zabytków, arkusz gminy Osiek; Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); karta cmentarza w Szladze, oprac. A. Haase, A. Haase, Gdańsk 1985 (Narodowy Instytut Dziedzictwa, serwis zabytek.pl).

Położenie: 53,7363° N, 18,3814° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (ewidencja NID (zabytek.pl), punkt obiektu cmentarz-ewangelicki-694512)

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Cmentarz ewangelicki — Jeziorki (gm. Osiek), Lapidaria
  3. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI, hasło Szlaga

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0212
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.